Raggamuffin blyft lekker, niets meer over te zeggen.
Break, een ander 'oud' nummer, in een iets langere versie. Prachtig ingetogen.
Crazy Vibes vind ik ietsje minder, minder pakkend.
On the Run is een nummertje dat lekker wegluisterd, aangenaam maar niets wereldschokkends..
En dan het laatste nummer. Als dit een voorbode is voor het album in 2011 dan kan ik geen minuut langer wachten. Wát een fantastische plaat is dat. De outro voel je het hele nummer aankomen, maar als ie dan inslaat, heerlyk!
Voor een EPtje met 4 uitstekende nummers en 1 ietsje mindere een 4*
Dat was inderdaad een leuke verrassing! Haar debuut is nu al het meest geanticipeerde album van 2011!
Dit is wederom een leuk tussendoortje met nieuwe versies van Raggamuffin en Break. Het leukste nummer vind ik toch het funky Crazy Vibes, al is die tekst natuurlijk wat minnetjes.
Selah Sue gaat de weg uit die iedereen zag aankomen. Persoonlijk vind ik dat niet zo goed want ik ben geen fan van het genre.
Toen ik haar muziek toevallig tegenkwam op youtube, zo heerlijk akoestisch en breekbaar was ik meteen fan.
"Black Part Love" akoestisch was formidabel. Dan kwam de afgewerkte versie op de Belgische radio en dat vond ik toch een teleurstelling. Het blijft wel een ijzersterk nummer maar ik Verkies haar muziek sober en intiem.
Hoogtepunt hierop logischerwijze dan "Break". Deze versie is nog beter dan die op de vorige EP