Nadine - Insatiable (2010)

Deze ex-Girls Aloud Nadine heeft een deal gesloten met supermarktketen 'Tesco' om haar album exclusief uit brengen. Op deze manier kreeg ze zoveel mogelijk vrijheid om haar album te maken, en zo weinig mogelijk invloed van een platenmaatschappij. Ze heeft de tracklist dan ook helemaal zelf samengesteld, ze heeft ook alle nummers geschreven (of als co-writer), maar qua productie weet ik nog niet hoe het zit (hoop dat ze daar ook lekker heeft meegeholpen!).

Eerste single Insatiable vind ik zelf heel erg lekker klinken, en heeft ze samen geschreven met Guy Chambers, die onder andere veel werk met Robbie Williams heeft gedaan. Insatiable is een beetje pop met een beetje live band invloeden lijkt het wel, kan niet heel erg goed beschrijven wat voor stijl dat nummer precies heeft.

Hopelijk is de rest van het album ook zo goed en gaat ze me niet ontzettend teleurstellen, dat kan natuurlijk als je nog maar één nummer hebt gehoord. Maar eigenlijk heb ik er wel vertrouwen in.

Het is Nadine Coyle niet gelukt om het album uit te brengen bij een major label, hoewel er wel geruchten gingen dat ze in onderhandeling was met zowel Universal als Polydor als Geffen. Resultaat is dat het album alleen bij Tesco’s verkrijgbaar is, wat natuurlijk erg jammer is, want de CD is daardoor niet toegankelijk voor het grote publiek. Logisch gevolg is dan ook dat dit album naar alle waarschijnlijkheid zal floppen. Ze had beter de nummers uit handen kunnen geven (nu heeft ze de nummers in eigen beheer, lees: Black Pen) aan Universal, Geffen of Polydor, die platenmaatschappijen hebben immers geld genoeg voor degelijke promotie mogelijkheden.

Tot overmaat van ramp, heeft collega Cheryl Cole deze week haar tweede album uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk, waardoor alle aandacht direct naar haar zal gaan. Daarbij heeft Cheryl’s platenlabel zo’n beetje via alle media-mogelijkheden aangekondigd dat haar CD 1 november zou worden uitgebracht, bijna niemand weet echter dat Nadine haar debuutplaat sinds deze week uit heeft.

Normaal ben ik niet zo voor vergelijkingen, maar aangezien zowel Nadine’s als Cheryl’s album beide onder de categorie dance/pop vallen, maak ik deze keer een uitzondering. ‘Insatiable’ is wat mij betreft stukken beter dan ‘Messy little raindrops’. Hoewel het album helaas wel wat overgeproduceerd klinkt, heeft het als geheel wel genoeg potentie om bij te blijven. Een enkel nummer is wat aan de zwakke kant zoals bijvoorbeeld ‘Sexy love affair’, die had wat mij betreft achterwege gelaten kunnen worden. Ook het nummer ‘You are the one’ is meer geschikt als een b-kant en voelt aan als een vreemde eend op het album. Persoonlijke favorieten: ‘Insatiable’, ‘Red light’, ‘Lullaby’ en ‘Raw’. Vooral de titeltrack is een dijk van een nummer!

'Runnin'', 'Red Light' en 'You Are the One' zijn wat mij betreft de uitschieters van deze CD. Normaal ben ik echt niet van de ballads maar 'You Are the One' raakt me op de een of andere manier wel. Het heeft iets wilds, iets country-achtigs. Haar stem is ook erg goed in het nummer, vooral in de coupletten.

'Runnin'' is het perfecte nummer om het album mee te beginnen. Het is lekker zwepend, donker en ''haunting''. 'Red Light' eindigt met een fantastische gitaarsolo. 'Red Light' mag wat mij betreft wel de volgende single van het album worden.

Wel vind ik het erg jammer van de hoeveelheid ballads. Nummers 8-13 vallen wat mij betreft allemaal in die categorie (behalve 10). Het is gewoon teveel en ik vind dus alleen nummer 8, 'You Are the One', daarvan goed. De rest trekt me vooralsnog niet.

Tot en met nummer 7, en nummer 10, is het allemaal wel behoorlijk van niveau. Met dit album heeft Nadine precies gedaan wat ze wilde doen, zoveel mogelijk controle over het proces hebben. Helaas gaat dit album wel gigantisch floppen. Jammer, want het is te zien dat Nadine er echt van geniet, ook als je haar ziet in haar optredens. Jammer, want Cheryl doet het veel beter en verdient het veel minder.

Voorlopig geef ik het album nog 4 sterren. Misschien wordt het meer als de ballads gaan groeien, misschien wordt het minder als alles ontzettend snel gaat vervelen. Toch kan ik me maar moeilijk over die ballads zetten, wat als ze die nummers gewoon had vervangen door goede up-tempo's zoals de rest van het album?

In the end kan dat Nadine natuurlijk niks schelen, want dit is hoe zij het wilde en dit is haar album, al beweert ze anders in het booklet ('This is your album, enjoy it, have a good time with it and let me know what you think').

WAT EEN GEWELDIG ALBUM!!!! Echt weer eens een prima album! Hoogtepunten zijn: Runnin', You are the one, Raw, Unbroken en Make a man out of you yet.
Echt een aanrader! 4,5*. Als ik het album vaker geluisterd heb zou dat nog wel eens kunnen stijgen!

Dat zeg je altijd. Je doet net alsof dit het beste album is dat je sinds tijden hebt gehoord, terwijl je heel veel recente albums vier sterren of meer geeft! (Ik kan er wel om lachen overigens.)


Veel meer kun je niet stijgen.

Hahaha! Ja dat is waar maar ik luister ook meestal albums waarvan ik verwacht dat het heel goed is. Toch is dit inderdaad een van de sterkere albums die ik de laatste tijd heb geluisterd.
Ik weet dat ik niet nog veel kan stijgen, maar het geeft wel aan hoe goed dit album is

Het beste album van 2010!!!!

Wat ik niet snap ik dat het Nadine niet lukte om een deal binnen te slepen bij een groot label maar ze wel met een aantal grote namen heeft gewerkt en de sound niet veel verschilt van artiesten die wel bij een major label zitten... Ik heb de cd via eBay binnen gehaald omdat ik de meeste nr's toch erg lekker vindt en het feit dat het een moeilijk te krijgen cd is, maakt het 'wil ik hebben' alleen maar erger haha! Eén van de betere Pop platen uit 2010!

Ze kon wel terecht bij een major-label hoor. Maar dat zou gevolgen hebben voor de eventuele winstverdeling, maar ook dat ze -naar alle waarschijnlijkheid- niet de volledige creatieve controle over dit album had gekregen. Hoewel dit album natuurlijk een flop is geworden (was te verwachten), heeft ze haar droom wel weten te verwezenlijken. Ze heeft het gekregen hoe ze het hebben wilde.
Al blijft het natuurlijk zo dat als ze bij Fascination/Polydor (of een ander label) had getekend, ze veel, maar dan ook veel meer promotie had gekregen voor haar album en het album ook niet zo'n gigantische flop zou zijn geworden. Kijk maar eens naar de overkill aan promotie die Cheryl Cole ontving voor haar recente album in Engeland. Billboards, commercials en performances in X-Factor. En waar zag je Nadine? Juist, in ochtendshows om 6:00 (waar lang niet iedereen naar kijkt i.t.t. bijvoorbeeld X-Factor). Zelf zou ze natuurlijk nooit duizenden euro's (uit haar eigen zak) betalen aan promotie, maar dat is begrijpelijk.
Toch is dit album in zekere zin ook een kleine teleurstelling, want hoe kan het dat zo'n topvocaliste een middelmatig album heeft uitgebracht? Sommige nummers zijn ijzersterk (neem de titeltrack), maar er staan ook nummers op die gewoon totaal niet geschikt zijn voor mevrouw Coyle. Haar grootste talent (haar stem), heeft ze niet optimaal gebruikt, en dat vind ik zo jammer.