Ron Sexsmith - Ron Sexsmith (1995)

Liefhebbers van Damien Jurado, Elliott Smith etc. kunnen dit gerust eens proberen. Typische singer/songwriter muziek die erg prettig in het gehoor ligt. Toch wel een mooie ontdekking, deze Ron Sexsmith. Zijn nieuwste Time Being is nog even wat beter dan deze. Aanrader!

Toch net even te oppervlakkig voor mij. Hij schrijft popliedjes, moet het dus vooral van zijn komposities hebben en de enige topper die ik op deze CD aantref is Secret Heart.

ho ho, ben al vanaf deze plaat fan van deze meneer en heb m live ook vanaf 96 gevolgd. Met andere worden deze is onbetwist zijn beste. Omgepolijst en puur!!!!
dat wou ik ff kwijt

Ik heb toch echt meer met Retriever ........

een regelrechte klassieker deze 1e van Sexsmith met als absolute hoogtepunten "Galbraith Street", "Wastin' Time", "Lebanon, Tennessee", "There's a Rhythm", "Secret Heart", "Words We Never Use", "Several Miles", "Speaking with the Angel" , kortom zo ongeveer het hele plaatje. Blijft bloedstollend mooi.

Klopt; debuut van een ontwapenende schoonheid. Vooral laatste 2 songs "Waistin' Time" en "Galbraith Street" zijn in al hun eenvoud onweerstaanbaar. Komt waarschijnlijk ook doordat "Galbraith Street" zo treffend herinneringen oproept aan mijn eigen jeugd en ouderlijke woning.

kwam er pas achter dat heart with no compasion van leonard cohen is, op various positions. Vind overigens there's a rythm 2e keer echt overbodig ook al is die van mijn favoriet Daniel lanois.

Mee eens; datzelfde heb ik trouwens ook met de remix "Gold in them hills" op Cobblestone runway. Hoe mooi de toevoeging van Chris Martin ook is (had dan voor deze versie gekozen, maar niet allebei).

Volgens mij wil Tim Knol heel graag op Ron Sexsmith lijken, alleen haalt Ron Sexsmith de hoge uithalen wel......

wie is dat gassie? dacht ik bij eerste blik op de hoes. onvermoed begin van een langdurige liefde.

het tweede album van Ron Sexsmith. de man zelf beschouwt het album "Grand Opera Lane" als zijn debuut. merendeels goede liedjes met sterke melodieën in een bescheiden productie zonder poespas, waarbij de instrumentatie sober en simpel wordt gehouden, hetgeen de kracht van zijn liedjes ten goede komt.

behalve de rustige mid-tempo nummers als "Secret Heart" en "Words We Never Use staan er op dit album een flink aantal ballads zoals "Lebanon, Tennessee", het prachtige "Speaking with the Angel" dat gecoverd werd door de Ierse zangeres Mary Black op haar gelijknamige album, een intieme folky cover van Leonard Cohen's "Heart with No Companion" en "Several Miles" met subtiele percussie en "From a Few Streets Over".

met "Wastin' Time" en "Galbraith Street" volgen er op het eind wederom 2 wonderschone ballads. de tweede versie van "There's a Rhythm" met de atmosferische gitaarklanken van Daniel Lanois bevalt mij net iets beter dan de 1e versie.

slechts een enkele keer wordt er van het ingetogen geluidsbeeld afgeweken met de rammelende rock van "Summer Blowin Town" en de dreinende rock n' roll van "First Chance I Get" maar die mogen het luisterplezier niet drukken. ook de zwakke melodie van "In Place of You" overtuigt iets minder.

zoals gezegd Ron Sexsmith houdt het simpel op dit album en maakte wellicht hiermee zijn beste. ongepolijst en puur zoals muziekobsessie het hierboven ooit eerder verwoordde. het genre zou ik eerder folk met wat pop invloeden noemen dan pop rock, maar dat terzijde.

Album werd geproduceerd door Mitchell Froom
All songs by Ronald Eldon Smith (except 8 by Leonard Cohen)