Natacha Atlas - Mounqaliba (2010)

Bedankt voor de toevoeging Kronos!

De muziek die Natacha vroeger maakte, kwam uitstekend tot zijn recht op de dansvloer van een exotische disco. Deze echter gaat nog verder de richting uit die ze met haar vorige album (Natacha Atlas & the Mazeeka Ensemble - 2008) is ingeslagen. Een meer traditioneel arabisch aandoende plaat. Op het eerste gehoor echter, want het zit weer boordevol invloeden uit allerlei muziekgernes uit alle uithoeken van de wereldbol. Mij valt op deze ook de toevoeging van invloeden uit de klassieke muziek op. Strijkers, piano, het geeft weer een extra dimensie aan de toch al zo universele sfeer. Zeer mooi, minder dansbaar, maar niet minder exotisch. En zeker niet minder interessant. Deze is eentje om van te smullen in je luie sofa, met (of zonder) een verfrissende munt thee.

Meer info + video introductie tot het album door Natacha: hier

River Man is een cover van Nick Drake, hoor ik zojuist.

In plaats van een dansplaat is dit album eerder chillen geblazen, ja.

Ik vind het wel een vreselijk digitaal hoesje. Past ook in het geheel niet bij de warmbloedige muziek.

Tsja, vrouwen en ijdel zijn... Wat is het vreselijkst om er jong en goed uit te zien op je laatste album? Een digitale hoes, of een door een plastisch chirurg omgebouwde kop en een echte hoesfoto. Neem bv. Michael Jackson, op zijn echte foto's zag ie er eigenlijk toch ook wel digitaal uit... Oh, oeps, dat was geen vrouw zeker? ... ik geraak maar verder en verder off-topic hier...

Bij de aanpak van Natacha Atlas schuilt natuurlijk wel het gevaar dat als je ze live gaat bekijken, het kwa frisheid wel eens kan tegenvallen, wat looks betreft dan toch...

Vergelijk dit met de hoes...
http://www.lyonne.fr/imageCache/image/elementmultimedia/pj/fb/6d/1e/1a/natacha_atlas42680.jpg_300x235.jpg
... maar toch respect dat ze het live "puur natuur", met alleen maar een laagje schmink doet. Zie ik toch liever dan die plastic faces van andere sterren.

Toch een zeer mooi album dit. Persoonlijk vind ik dit veel leuker dan haar vorige album Ana Hina (met het Mazeeka Ensemble) waar ik de moderne invloeden, die Natacha altijd zo mooi weet te vermengen met het arabische, toch wel wat miste.
Hier is het echter weer volop genieten: trip-hop, euro-klassiek, midden-oosten traditioneel, chanson, ... het word zo vakkundig door elkaar verwoven dat het steeds een organisch geheel vormt.
Een halfje erbij: 4,5