Ween - GodWeenSatan (1990)

Niet de hoogste kwaliteit muziek, maar vrolijk wordt ik er zeker van , moeilijk om in aantal sterren uit te drukken, maar ik ga voor 3*, waarbij 3,5* tot de reeele toekomstige mogelijkheden behoort.

"I Gots A Weasel" is echt een geniaal nummer als je snel vrolijk wilt worden.

1 van de vreemdste albums ooit. 'Maar wel heel cool.

Eén van de meest hilarische platen ooit. You fucked up en Bumble bee zijn ziekelijke hoogtepunten. Vooral dat geschreeuw in het begin van die laatste is echt een stukje muziek wat ik wel eens iemand een heel album lang zou willen horen doen.

andere pareltjes zijn:

i'm in the mood to move to the left 3 feet goddammit.
i'm in the mood to fly in the air 12 feet muthafuck.

fat lenny's gonna lick me head off

el camino blazing down the road

Haha... tja... snif... tssk... neuh... aha... pfff... hehehe... oink... jaja... hmm... d'oh... hihi... oei... ok... burps... ehm... geweldig!

inderdaad geweldig.

Ook de "solo" in Don't Laugh (I love you) is geniaal

Gene en Dean ween zijn gewoon prettig gestoord.

Destijds in de Effenaar gezien. Drums en bas hadden ze op cassettebandje. Gingen geweldig uit hun dak. Publiek uit bol; Toen ze alles gespeeld hadden draaiden ze bandje terug en begonnen weer. Geniaal, maf, origineel.

Geen en Dean Ween, fictieve broers en gestoorde muzikanten, vormen het hart van de band Ween. Nou ja, band…de belangrijkste ingrediënten van Ween zijn melige humor, farting en het vermogen om vijftig jaar popmuziek om te bouwen tot een duivelse geluidsbrei.

Pop, rock, jazz, country, rap: Ween put uit alle genres, scheurt alles aan flarden en schotelt je iets voor dat je bij de eerste luisterbeurt amper serieus kunt nemen maar bij nadere beschouwing akelig geniaal blijkt te zijn.

Dat de meeste nummers tot stand komen onder invloed van behoorlijk geestverruimende shit, ja dat is wel duidelijk. God Ween Satan is een 26 nummers (beter gezegd flarden van nummers) tellende plaat over de absurde belevingswereld van twee genieën. Zo stoned als een garnaal. Alleen voor liefhebbers!

In 1990 was ik helemaal weg van deze plaat (een kopietje welliswaar) en dat zal de leeftijd geweest zijn. (ik was toen 19 en dan kunnen albums zo'n verpletterende indruk maken) En ik vind hem nog steeds erg vermakelijk, al bekijk ik het allemaal met wat meer afstand nu. Vijf sterren zijn toch wel op z'n plaats,, al weet ik niet zeker welke van de drie eerste albums ik eigenlijk beter vind, deze is erg divers maar nog niet zo heel erg stereotypisch ween, the pod is erg origineel maar ook met een erg drugsdoordrenkt geluid, pure guava is erg grappig maar niet superbriljant. Met chocolate and cheese begon voor ween de lange weg naar beneden. Ik heb inmiddels vrij veel albums uit de ween-catalogus maar de latere albums zijn echt schrijnend om naar te luisteren, het breekt mijn hart om mijn oude idolen zo te horen ploeteren waar het eens allemaal zo spontaan leek op te borrelen. Nou goed, de top10 in voor mijn oude vlam.

Gene en Dean rule!

Ik heb vroeger veel lol beleefd aan deze plaat.
Maar toen ze échte liedjes gingen maken (Chocolate and CHeese, The Mollusk) werden ze alleen maar beter.
De live shows van Ween van toen waren geniaal.

Dit bizarre, hilarische album weer eens uit de virtuele kast getrokken.

Mushroom Festival in Hell en Bumblebee die voor een groot deel uit hysterisch geschreeuw bestaan
L.M.L.Y.P. (let me lick your pussy)
een minuut lang schaterlachen in Blackjack
de tekst van Common Bitch

De openingszin van Nan: "Hi, I'm fuckin' Eddie Dingle."

Hilarische plaat die ik wel 10 keer heb moeten beluisteren voor ik door de totale gekte ben geraakt die deze 'GodWeensatan' is

Er zit veel in deze plaat : muzikaal springt het alle kanten uit, op momenten enorm catchy en dan zo spaced out als het maar kan. Het lijkt op een zeer goede stijloefening voor het moois dat nog ging komen van deze heerschappen maar niettemin staat deze plaat op zijn eigen benen en na 10 luisterbeurten valt alles goed op zijn plekje. van 3.5* naar 4 * dan ook!

I'm in the mood to move my body like a weasel goddammit

Tja, hoe plaats je dit? Het begint verschrikkelijk, groeit naar grote hoogten en raakt mij regelmatig kwijt (om mij direct daarna weer bij de strot te grijpen).

'Groeiplaatje' is een understatement. Kom maar door!

Het begin is geweldadig!

Acapella upon the hillen dan halverwege nog een keer maar dan met instrumenten erbij.
En daarna aftellen tot 12...
Heerlijk!