D.R.I. - Four of a Kind (1988)

Weet ik ook nog goed toen deze 4e langspeler uitkwam van D.R.I. De nummers waren weer strakker geworden en weer meer richting Metal, maar op een aantal nummers na heb ik toch veel liever de platen die hier voor zitten waarbij de evolutie van chaotische oorverdovende Hardcorepunk naar Crossover (Hardcore-Thrash Metal) prachtig zichtbaar is. Op al die platen had het iets spannends; zo'n "underground" band die een gigantisch eigen gezicht had en stiekem veel Metalbands destijds aanstak met hun sympathie opwekkende sound en voorkomen. Al die bijzondere elementen ben ik op dit album aan gewend geraakt ofzo, en de muziek an sich is op dit album voor het eerst toentertijd mijn inziens ook niet buitengewoon bijzonder maar eerder doorsnee, met af en toe een opvallend nummer. Maar nogmaals, ze waren wel weer strakker geworden.

Het optreden van D.R.I. van aanstaande zaterdag op Stonehenge is afgelast, en ik heb al kaarten. Jammer maar helaas; ruim anderhalf jaar geleden nog een onvergetelijk optreden van D.R.I. gezien. Wat Stonehenge betreft: de bassist van Napalm Death treedt op met een zijproject, en Vicious Rumors is van de partij. Mocht dat niet volstaan dan is er altijd nog de metalmarket. Four of a Kind is inderdaad een stukje strakker en meer metal dan voorgaande platen. Langere nummers waren we al van Crossover gewend. Zo nu en dan een spaarzame gitaarsolo. Alleen Dead in a Ditch klokt af onder de minuut, op Crossover is dat A Coffin, die ik mooier vind. Manifest Destiny heb ik aangevinkt als favoriet. Staat ook op de compilatie Stars on Thrash.

Ik ga as zaterdag ook voor het eerst naar Stonehenge, alleen wel een pokke eind weg, maar ben benieuwd, de line-up is wel erg sterk, Exumer vervangt D.R.I.