D.R.I. - Thrash Zone (1989)

Geweldig album met geen enkele slechte song!

Ook eens in een bevlieging gekocht en ik leg hem nooit meer op, duidelijk dat dit soort muziek mij (niet meer) bekoort. Tja, elk zijn ding en smaken verschillen.

D.R.I. (Dirty Rotten Imbecils) startte oorspronkelijk als een crossover groep, een mengeling tussen punk, hardcore en metal. Hier valt nog weinig hardcore en punk te horen en na bijna een jaar stof happen is deze nog eens uit de kast gekomen. Eigenlijk is het niet slecht, de instrumenten zijn individueel goed hoorbaar en de songs zijn wel ok maar ik vind het nog altijd van mijn miskopen: saai, saai en nog eens saai. De monotone zanger doet ook een duit in het saaie zakje en eigenlijk kennen de meeste songs dezelfde opbouw. De muziek bevalt mij niet meer en sommige teksten zijn tamelijk belachelijk.

Ik vind er niet veel aan. Behoorlijk soft en sloom, en ook nog eens een flutzanger.

Thrash Zone is niet het beste voorbeeld van D.R.I. De band klinkt wat uitgeblust hier.
Beter kun je de hardcoreroots beleven met Dirty Rotten LP of de crossoverperiode met Crossover en Four Of A Kind.
Ook de Full Speed Ahead uit 95 is een prima schijf.

T/m de lp Crossover vind ik het een waanzinnig te gekke band; daarna werd het minder vond ik en saai, ernstig in tegenstelling tot de Dirty Rotten lp, Dealing With It en Crossover...wat een gave platen zijn dat! Altijd als ze weer eens in Nederland komen MOET ik er heen. Oude D.R.I. shirt aan en genieten maar. Ze komen binnenkort weer...maar hopen dat ze veel OUDE shit spelen, zal vast wel! Inderdaad, de lp Thrashzone deed en doet mij ook niet echt veel. Vergelijk Thrashzone maar eens met Crossover paar platen terug toen; Crossover is bloedfanatiek met felle goede boze riffs, een stel supergoede nummers met overtuigende zang en met teksten die er uit moeten! ! ! Zeer overtuigend allemaal op Crossover! De meer Hardcore Punk lp's Dirty Rotten lp en Dealing...zijn weer een heel ander verhaal; underground tot op het bot destijds! Voor stagedivende hanekammen, hardcorefreaks en metalheads...RUIG!

Echt slecht is het niet, maar het vuur is er wat uit. De nummers duren gemiddeld te lang. De plaat had wel twee nummers korter gemogen. Uitschieters zijn er niet echt te vinden. Vooruit, krap aan een voldoende en het is maar de vraag of ik het ooit nog draai. Ik vind Dealing with It hun beste album.

Ik kan mij voorstellen dat niet iedereen deze plaat geweldig vind. Het klinkt inderdaad wat doffer, minder hardcore, meer metal. Ik vermaak mij echter nog prima met deze plaat. Er zitten toch een aantal catchy nummers op. Vermakelijk, maar geen topper. Wel een klassiek hoesje!