Robert Cray - Take Your Shoes Off (1999)

Een album zoals je dat van Robert Cray kunt verwachten. Niets nieuws onder de zon, het loopt lekker, niet vernieuwend, maar wel altijd prima kwaliteit. Niet echt pure blues, maar dat past ook bij hem.

Alle Robert Cray ingrediënten zijn aanwezig. Het album is rustiger dan sommige albums. Geen uitgesponnen solo's als bij I Can't Quit op Shame + A Sin. Pardon is voor mij samen me tWhat About Me de uitschieter.

3,5*

Robert Cray op de Al Green tour. Cray covert zelfs een nummer van Willie Mitchell. Het album kreeg een Grammy voor Best Contemporary Blues album in 2000 en ook producer Steve Jordan kreeg er één. Een aardig Cray album.

Robert Cray doet wat hij altijd doet. ”Take Your Shoes Off” is toegankelijke blues met een flinke portie soul. Op dit album heeft de soul zelfs de overhand. Er zijn veel blazers te horen en dat zorgt voor een vol en warm geluid. Het gitaarspel van Cray is zoals altijd uitstekend. Niet spectaculair, maar gewoon verzorgd en smaakvol. Tegen het einde van het album steekt de blues dan echt de kop op. De twee afsluitende tracks ”What About Me” en ”Tollin’ Bells” (met name die laatste) zijn wat mij betreft de echte hoogtepunten van ”Take Your Shoes Off”. Vooral het gitaarwerk valt dan op en doet Robert Cray eer aan zijn talent. In zijn geheel is ”Take Your Shoes Off” dus nergens verrassend, maar de stem van Robert Cray vind ik altijd een genot om naar te luisteren, zeker in combinatie met zijn mooie cleane gitaartonen. Gewoon een goed album.