Tears for Fears - Saturnine Martial & Lunatic (1996)

Een vreemd allegaartje, deze collectie B-kantjes en remixen. Een paar pure popnummers, een paar remixen en een paar zeer rigoureuze herinterpretaties waarbij alleen (delen van) de tekst intact gelaten zijn.

Leuk voor TFF-completisten, misschien ook leuk voor degenen die helemaal niks met het reguliere werk van de band hebben, maar de muziekcollectie an sich is voor mij niet echt meer dan 2½* waard.

dit is inderdaad het laatste album wat je van TFF moet kopen. Toch staan er wel wat leuke dingetjes op. Aardige cover van bowie (16) bv. Maar puur voor de fanatici.

Staan voor de verzamelaar echt wel leuke dingetjes op!

maar voor de reguliere, standaard muziekkoper is dit niet het ultieme album

New Star, Bloodletting Go, Schrodingers Cat zijn B kanten van de Elemental singles maar hadden zeker niet misstaan op die cd en overtreffen de nummers die wel deze cd hebben gehaald.

Meeste van deze tracks staan ondertussen op re-issues van de reguliere studioplaten.

Ashes to Ashes vind ik alleraardigst

Vreemde verzamelaar, maar wel leuk om te horen wat er allemaal aangeklooit is door de jaren heen door Orzabal, Smith en co.

Jammer, van de labelswitch, zodat er uit de Raoul-periode niets op staat.

De Bowie-cover is waanzinnig gedaan... Wow!

Deze verzamelaar laat vooral de experimentele kant van TFF zien en die kant is voor het grootste deel erg indrukwekkend. Het album werkt niet echt als een lekker lopend geheel, daar zijn de nummers te gevarieerd voor, maar dat is dan ook niet de bedoeling geweest van dit album.

The Raoul b-kantjes zijn trouwens tegenwoordig allemaal te vinden op de uitstekende Raoul-reissue.

Opgepikt met RSD vorige week en ik als tears for fears- leek kan dit toch wel waarderen!

Hoewel de plaat een allegaartje is van b-kanten en remixen is het alleraardigst plaatje. Dergelijke initiatieven kan ik een stuk meer waarderen dan een afgezaagde 'best-of' van een artiest/band.
Saturnine intrigeert, is wisselvallig, bevat een aantal prima songs, kent vreemde invalshoeken maar is bovenal charmant.
Veel songs gaan uit van een idee dat toegespitst lijkt om uitgewerkt te worden vanuit instrumentaal oogpunt en geen zanglijnen behoeft. Dat maakt dat de instrumentale songs mij veel minder kunnen boeien.
Het songmateriaal is daarvoor net te mager voor.

De nummers waarbij wel wordt gezongen zijn een stuk interessanter; Schrodinger's Cat had natuurlijk gewoon op een regulier TFF album moeten staan, een geweldige track.
When in Love With a Blind Man met het strijkers- en blaas arrangement is ook een voltreffer.
Bloodletting Go, een b-kant van de single Break It Down Again is ook sterk.
Always in the Past is niet de meest veelzijdige track van de heren, maar de eenvoudige insteek is krachtig genoeg om te beklijven.
Sea Song ademt in alles jaren 80 en is stemmig van aard. Een fijn nummer hoewel ik het idee heb dat het nummer nog wat meer uitgewerkt had kunnen worden.
Zo is Saturnine een leuke compilatie, duurt het geheel wel veel te lang maar bevat het ook een aantal hele sterke songs.

Ik zet dit album graag op. Hoewel niet vergelijkbaar met de reguliere albums is de majestueuze sound van TFF rijkelijk aanwezig in de tracks en die sound is simpelweg uniek.