Lia Ices - Necima (2008)

Wat doe je als je een artiest ontdekt die een nieuwe cd op stapel heeft staan die je erg waardeert en waarvan je weet dat er eentje aan vooraf is gegaan? Uiteraard het debuut opzoeken en beluisteren.

Necima was verplicht voer nu ik het nog uit te komen album Grown Unknown van Lia Ices zo waardeer.
Haar stem doet me soms denken aan die van Sinéad O'Connor en Dolores O'Riordan van The Cranberries. Gelukkig ook geen kopie waardoor Ices iets eigens blijft behouden.
Dat gaat ook op voor haar muziek die tegelijkertijd warm overkomt door met name het gebruik van natuurlijke instrumenten als o.a. piano en die daarnaast iets afstandelijks heeft, waardoor er een mysterieus sfeertje ontstaat. Haar muziek is op tijden een beetje ongrijpbaar hierdoor zonder dat het ingewikkeld of moeilijk wordt.
Natuurlijk zijn er meer die binnen dit kader opereren, en daardoor is het extra knap als je alsnog weet op te vallen.

Nu ik Necima ook gehoord heb kan ik concluderen dat opvolger Grown Unknown voortborduurt op dit debuut. Misschien is Necima iets puurder, iets meer basic, waar Grown Unknown wat zijwegen inslaat en daardoor soms wat spannende, tegendraadse randjes kent.
Hoe dan ook is het moeilijk kiezen tussen deze twee en dat mag een groot compliment heten, want het betekent dat ik voor beide albums een zwak heb en daarmee dus ook voor de artiest Lia Ices die voor mij een ontdekking is, daar ik nooit eerder van haar gehoord had.

Wie dol is op wat mysterieus klinkende zangeressen met ietwat onderkoelde, beheerste liedjes waar piano en strijkers een grote rol spelen is aan het goede adres bij deze cd.

Tip voor liefhebbers van: Fiona Apple, Sinéad O'Connor, Tori Amos, Agnes Obel, Kate Bush