Cocoon - Where the Oceans End (2010)
mijn stem
10 stemmen
0
geplaatst: 27 oktober 2010, 14:54 uur
heerlijke plaat met prachtige strijkers her en der pianootje en eveneens mooie hoes trouwens('t mag blijkbaar weer!!) met veel samenzang(zanger en zangeres).verder niet bijzonder maar wel erg fijn om naar te luisteren en daar gaat 't toch om?!. Ik blijf maar mooie platen ontdekken, genieten maar weer.
hey hoor ik daar dEUS??? tja frankrijk is niet ver van Belgie toch
hey hoor ik daar dEUS??? tja frankrijk is niet ver van Belgie toch
0
geplaatst: 28 oktober 2010, 11:35 uur
Jij weet ze wel te ontdekken, muziekobsessie! Stemmig plaatje weer, een rustpunt.
0
(verwijderd)
geplaatst: 31 oktober 2010, 16:21 uur
Erg mooi plaatje! Sinds dat ik m van de week tegenkwam staat ie elke dag wel een aantal keer op (denk dat wij dezelfde onuitputtelijke bron met mooie muziek gebruiken muziekobsessie 
..) had m ook al even getipt bij Angus & Julia Stone, want ik weet bijna zeker dat liefhebbers van die broer en zus dit ook kunnen waarderen.
..) had m ook al even getipt bij Angus & Julia Stone, want ik weet bijna zeker dat liefhebbers van die broer en zus dit ook kunnen waarderen.
0
geplaatst: 11 november 2010, 16:56 uur
Ik kan me normaal wel vinden met Muziekobsessie, maar bij deze plaat heb ik duidelijk een andere mening.
Er is een verschil tussen rustig en tam. Deze plaat is naar mijn smaak wel extreem tam en lusteloos. Next!
Er is een verschil tussen rustig en tam. Deze plaat is naar mijn smaak wel extreem tam en lusteloos. Next!
0
geplaatst: 2 december 2010, 19:56 uur
Tijd om eens iets te schrijven bij dit plaatje.
Plaatje is wel het goeie woord, het is allemaal klein en lief. Niets pretentie of wat dan ook, gewoon simpele pop/folkmuziek. Het duurt ook niet lang, zo'n 36 minuutjes neemt het slechts in beslag van je tijd. Zo bestaan er veel plaatjes, en daarvan spreekt een aanzienlijk percentage me waarschijnlijk niet aan. Maar dit, dit spreekt me wel aan.
Cocoon is een bandje uit Frankrijk, dat nummers in het Engels brengt. Dat pleit al voor hen, dat de Franse trots opzij wordt gezet, en men kiest voor het Engels, dat ik gepaster vind voor dit soort albums. Vocaal is het allemaal in orde; de samenzang klinkt me zalig in de oren bij momenten; instrumentaal is het ook heel goed. Akoestische gitaar, of piano, de strijkers en blazers om de hoek, en drums en bas om zo'n beetje voor de grondlaag te zorgen. Uiterst effectief, en toch vrij spaarzaam, mooi gedaan!
Het beste nummer is voor mij 'Dolphins'; dat werkt erg aanstekelijk, en is gewoon een heel goed nummer. Andere sterkhouders zijn 'Baby Seal', Sushi' en 'Cathedral'. Het enige punt van kritiek is dat het soms wat dreigt te verzanden en te simpel gaat klinken; 'Superpowers' is daar een voorbeeld van, al neurie ik dat nummer ook gewoon mee, hoor.
'Where The Oceans End' is wel in m'n achting gedaald de afgelopen weken. Zo dacht ik bij de eerste 5 luisterbeurten dat dit misschien wel top-10 materiaal was. Nu, na zo'n 20 luisterbeurten, krijgt dit plaatje zelfs geen 4 sterren, wat niet wil zeggen dat ik het slecht vind. Integendeel, uiterst stemmig plaatje, zoals ik eind oktober wist te melden!
3,5 sterren
Plaatje is wel het goeie woord, het is allemaal klein en lief. Niets pretentie of wat dan ook, gewoon simpele pop/folkmuziek. Het duurt ook niet lang, zo'n 36 minuutjes neemt het slechts in beslag van je tijd. Zo bestaan er veel plaatjes, en daarvan spreekt een aanzienlijk percentage me waarschijnlijk niet aan. Maar dit, dit spreekt me wel aan.
Cocoon is een bandje uit Frankrijk, dat nummers in het Engels brengt. Dat pleit al voor hen, dat de Franse trots opzij wordt gezet, en men kiest voor het Engels, dat ik gepaster vind voor dit soort albums. Vocaal is het allemaal in orde; de samenzang klinkt me zalig in de oren bij momenten; instrumentaal is het ook heel goed. Akoestische gitaar, of piano, de strijkers en blazers om de hoek, en drums en bas om zo'n beetje voor de grondlaag te zorgen. Uiterst effectief, en toch vrij spaarzaam, mooi gedaan!
Het beste nummer is voor mij 'Dolphins'; dat werkt erg aanstekelijk, en is gewoon een heel goed nummer. Andere sterkhouders zijn 'Baby Seal', Sushi' en 'Cathedral'. Het enige punt van kritiek is dat het soms wat dreigt te verzanden en te simpel gaat klinken; 'Superpowers' is daar een voorbeeld van, al neurie ik dat nummer ook gewoon mee, hoor.
'Where The Oceans End' is wel in m'n achting gedaald de afgelopen weken. Zo dacht ik bij de eerste 5 luisterbeurten dat dit misschien wel top-10 materiaal was. Nu, na zo'n 20 luisterbeurten, krijgt dit plaatje zelfs geen 4 sterren, wat niet wil zeggen dat ik het slecht vind. Integendeel, uiterst stemmig plaatje, zoals ik eind oktober wist te melden!
3,5 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.