Magnum - The Visitation (2011)

Magnum, is echt weer terug van weggeweest.
Tegenwoordig met regelmaat, brengen ze studio- en liveplaten uit...
Ik ben dan ook weer benieuuwd...

tsja, Magnum.

Leuke band maar de magie van Storytellers Night hebben ze helaas nooit meer kunnen evenaren.

Maar lopen deze knakkers inmiddels ook al niet in de 70? Vond ze in de jaren 80 al behoorlijk op leeftijd..

Bob Catley - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Tony Clarkin - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Bob is 63

en

Tony is 64

Gelukkig een heerlijk tijdloze hoes.

[quote

Bob is 63

en

Tony is 64 [/quote]

laatste keer dat ik ze live zag, 86/87 of zo, waren ze dus jonger dan ik nu zelf ben

Ozwald... drugs en drank maken ouder... ?!?

Ik weet het niet, Tony loopt al eeuwen rond met een vader abrahambaard en Bob had al rimpels en dode haarpunten sinds Kingdom of Madness...
Tsja...

The Stones hebben er ook altijd verlept uit gezien

er verlept uitzien of als een stelletje opa's.. enfin, de muziek telt en in de jaren 80 hebben ze een aantal leuke platen uitgepoept.

Ik associeer Tony en Bob overigens in het geheel niet met het wilde R'n'R leven maar wellicht onderschat ik ze schromelijk en overtreft Tony's bio straks die van Keith Richards nog....

Na wat flauw geneuzel in voorgaande posts is het nu tijd om de laatste teerling te beluisteren.

Heb er net twee luisterbeurten opzitten en is toch wel weer genieten geblazen! Grijpen terug op de sound uit de jaren 80 en pakt goed uit. Muzikanten die hun vak natuurlijk verstaan en gewoon weer 10 erg goede composities in elkaar hebben gedraaid.

Gewoon weer een mooie Magnum plaat, niet geniaal of ijzersterk. Maar gewoon goed en lekker.
Helaas geen echte uitschieters deze keer.

Ik zet wat lager in... Catley gaat slechter zingen, en de riffs van Clarkin lijk ik al eerder te hebben gehoord... Verder vind ik het nogal bol staan van het zelf-plagiaat en vind ik de toetsenpartijen saai...
Productie is ook nogal dof en lawaaiig...

Ik vind nou net de productie van dit album ijzersterk. Ja, beter dan On a storytellers night wordt het niet meer (1985), maar The princess-album vond ik persoonlijk een voltreffer. Vorige album redelijk, met een uitschieter van jewelste als slotsong. Bij dit album mis ik die echte hoogtepunten, maar het is wel typisch Magnum, en luisterden we daar net niet naar. Stem van Catley wordt iets brokkeliger, maar ja met 63. Ga ze weer live bekijken Biebob, ergens in april.

Na de geweldige bijdrage van Bob Catley aan Avantasia, toch maar weer eens wat geprobeerd van Magnum. En dat valt mij niet tegen. Heerlijke plaat is dit geworden en ik geniet nog steeds van de uitstekende zang, maar ook het gitaarwerk is erg lekker, verder staan de nummers als een huis.

De verpakking van de elpee (gatefold-hoes met mooi artwork van binnen en buiten) belooft veel goeds.
De muziek op deze plaat is Magnum-proof, zonder dat er bijzonder vuurwerk op staat. Toch valt er bijna elk nummer te genieten van de typische stijl van Clarkin en de stem van Catley, die soms op breken lijkt te staan.
De wat meer stuwende nummers springen er wat mij betreft boven uit.
Oude tijden herleven niet, maar Magnum levert wel weer kwaliteit. Nergens klinken de nummers stoffig, of ongeïnspireerd.

Eindelijk maar eens gekocht. Stond al tijden op m'n verlanglijstje, maar zag het album voor een prikkie liggen bij de Media Markt. Gewoon een degelijk Magnum album, klinkt lekker, goede nummers, maar het schiet nergens echt "sky high" de lucht in. Gewoon vakwerk weer. Productie is weer aan de warme kant, maar dat past goed bij deze muziek.

Hier word ik dan wel weer erg droevig van. The Visitation is dan niet het absolute dieptepunt uit het oeuvre van Magnum, maar het zit er dicht tegenaan. Waar de vorige plaat nog goed luisterbaar was en zelfs nog z'n momenten had, is dit werk volkomen inspiratieloos en slap. Er zit een soort vrolijkheid in die je ook hoort op de EO-jongerendag. Dit jeukt als een malle en ook al zijn de muzikanten hier bijna op de pensioensgerechtigde leeftijd, het rechtvaardigt deze slappe meuk niet. Oh, wat mis ik de goede songs en de spannende stukken die Magnum ooit schreef. Als de komende platen net zo 'veilig' zijn als deze, dan mag de band er wel een eind aan breien.

Tussenstand:
1. Chase The Dragon
2. Kingdom Of Madness
3. Vigilante
4. On A Storyteller's Night
5. Wings Of Heaven
6. Magnum II
7. Into The Valley Of The Moonking
8. Princess Alice And The Broken Arrow
9. Sleepwalking
10. Rock Art
11. Goodnight LA
12. The Eleventh Hour
13. The Visitation
14. Brand New Day
15. Breath Of Life

The Visitation had ik al een tijd in de kast staan vanuit de gedachte 'die zetten we aan zodra we Sleepwalking eindelijk gevonden hebben. Na enkele negatieve recensies gelezen te hebben, valt het me toch in ieder geval op dat ik Black Skies al meteen sterker vind dan het hele vorige album. Spin Like A Wheel vind ik zelfs weer een ouderwets sterke track. Ook Freedom Day is een sterke song met een fijne epische opbouw en enkele bombastische uitbarstingen. Midnight Kings is ook een lekker stevige rocker met een erg fijne gitaarriff. Afsluiter Tonight's The Night is ietwat gezapig, maar heeft alsnog wel een erg leuk Beach Boys-achtig stuk dat het nummer toch nog wat kleur geeft. Tegen alle verwachtingen in heb ik hier toch echt behoorlijk van genoten!

Voorlopige tussenstand:
1. The Eleventh Hour
2. Chase The Dragon
3. On A Storyteller's Night
4. Wings Of Heaven
5. Magnum II
6. Princess Alice And The Broken Arrow
7. Kingdom Of Madness
8. The Visitation
9. Brand New Morning
10. Breath Of Life
11. Rock Art
12. Sleepwalking
13. Goodnight L.A.
14. Vigilante
15. Into The Valley Of The Moonking

Ik vind dit een erg fijn album, nu moet ik zeggen dat ik met de rest nog niet heel bekend ben. Vooral de zang vind ik fantastisch. Fijn album.