Scorpions - Pure Instinct (1996)

Een diepte punt in de Scorpions carriere volgens vele! Weinig stevige rocks songs in vergelijking met Face the Heat uit 1993.

Ik persoonlijk vind dit een van de beste Scorpions albums.
Het zijn allemaal behoorlijk liefde volle nummertjes maar met melodie, zang is niks mis. You and I vind ik wat weg hebben van Still Loving You en was nog wel regelmatig te zien op MTV in die tijd. Helaas geen hit.

5 *

Inderdaad veel ballads. Ook weinig andere Scorpionsalbums waar de (gast)keyboards zo'n dominante rol spelen. Met name naar het eind helt het me te veel naar die balladekant over, maar op losse nummer niveau staan hier toch een paar waardevolle momenten op. When you came into my life is een klassieke Scorpions ballad waar Klaus Meine zijn scheur in het refrein opengooit zoals we dat van hem gewend zijn. Een midtempo popdeuntje als Where the river flows weet dan weer veel minder te overtuigen en afsluiter Are you the one is absoluut over-the-top.

2½*

Openingsnummer "Wild child" is het beste wat op de plaat staat. De rest is middelmatig. Wel een goede produktie.

Dit album verdient een veel hoger gemiddelde. Dat hier veel ballads op staan, doet niks af aan de kwaliteit van het album. Alleen are you the one is een beetje te zoetsappig, maar verder zijn alle nummers van een hoog niveau. Does anyone know lijkt wel veel op wind of change, maar dat is helemaal niet erg. En wild child is natuurlijk een heerlijk openingsnummer. De producie van dit album is ook van een hoog niveau. Kortom: dit album verdient hoger!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Zomers plaatje, 'Wild Child' knalt je kamer binnen en je denkt dat het helemaal goed gaat komen. Een song om de liefde op te bedrijven. 'She's on fire.. Helaas, hebben we te maken met de beste track van het album. Daarna komt er een rits alleraardige ballads en het aanstekelijke 'Stone in my Shoe. Toch deden de heren dit 'vroegah' net een tikkeltje overtuigender. Geen slechte plaat maar ik verwijs voor het betere werk dan ook naar het oudere werk.

Voor mij één van de beter platen van de heren. Het is misschien niet de enigszins goedkope en commerciële hard rock van de jaren 80, maar met deze vrij rustige CD hebben ze toch wat van de betere nummers geschreven uit hun carrière, en dan met name Where The River Flows, Time Will Call Your Name en You And I.

Hierna gaan ze nog verder de experimentele richting in met Eye II Eye, wat vele fans niet op prijs stelden, maar naar die fans moet je maar niet luisteren. De jaren 90 was een gouden tijd voor de Scorpions.

Hehe, eindelijk dat gemiddelde boven de 3 sterren! Hij mag trouwens nog wel wat hoger:p

Helemaal geen onaardig album met inderdaad wat melodieuzer en rustiger materiaal dat heel aangenaam aandoet. Niet al te scherp maar kwalitatief dik in orde.

Oh... dat basloopje in Where the River Flows... onbetaalbaar...

Opener "wild child" is zoals de meesten hier schrijven het beste van deze plaat. De rest viel mij toch wel tegen. Opzich niet erg slecht, maar niet de touch die ik van Scorpions gewend was. "oh girl" vind ik dan nog wel te pruimen. Geen slecht album ....... maar meer ook niet.

Pure Instinct blijft een vergeten plaat in het oeuvre van de Schorpioenen... net als de gehele jaren negentig (m.u.v. Crazy World). Eeuwig zonde, want net als Face the Heat en Eye II Eye is Pure Instinct een unieke plaat. Meer ballads en een volwassenere toon in die ballads (niet in 'Wild Child' uiteraard). Misschien vind ik dit wel de beste Scorpions plaat.

Je houdt er wat betreft beste albums van Scorpions nogal een afwijkende mening op na, The_CrY. Nadat Face the Heat, Unbreakable, Humanity - Hour 1, Sting in the Tail en Return to Forever mij niet aanspraken kan ik me niet voorstellen dat dit anders zal zijn voor Pure Instinct en Eye II Eye. Het zijn de enige albums die ik nog nooit heb gehoord. Ik ga er uit nieuwsgierigheid wel eens doorheen zappen.

Ik denk niet dat je er net zo over zal denken als ik, maar een mens mag hopen. Het is beduidend anders dan de 'gouden era' van Blackout en Animal Magnetism, en juist dat bevalt me enorm op deze en de volgende. Daar wil ik overigens niet mee zeggen dat ik de genoemde platen niet tof vind. Elk decennium van de Scorpions heeft een eigen sound en eigen hoogtepunten, en juist dat is zo mooi aan een carrière van 40 jaar. Ik ben benieuwd wat je hiervan zult vinden.

Van wat ik er nu van gehoord heb lijkt het een logisch vervolg op Face the Heat, een album dat ik amper de moeite vind. Het is niet dat ik per definitie een probleem heb met koerswijzigingen maar bij Scorpions blijk ik hardnekkig in de jaren 70 en 80 te blijven hangen. Eye II Eye is me helemaal een brug te ver. Het doet me wel plezier te weten dat ook hier liefhebbers voor zijn.

Toen Wild Child begon had ik eigenlijk nog best goede hoop dat het wat zou worden, maar de Bon Jovi-vibes worden verder helaas net te veel ingezet om helemaal te bekoren. Niet dat het songmateriaal slecht is, want ik vind ballads als When You Came Into My Life en Where The River Flows echt wel degelijk mooi, maar het dit is wel het eerste album dat na de openingstrack echt nergens meer spettert. Het musiceren is allemaal nog steeds erg fijn, maar de rode draad is nu te veel knuffelrock ipv hard rock geworden. Het is gelukkig nergens een complete straf om uit te zitten, maar ik hoor liever toch ieder ander album.

Voorlopige tussenstand:
1. Taken By Force
2. Blackout
3. In Trance
4. Love At First Sting
5. Lovedrive
6. Crazy World
7. Face The Heat
8. Animal Magnetism
9. Virgin Killer
10. Lonesome Crow
11. Fly To The Rainbow
12. Savage Amusement
13. Pure Instinct

Gadver, wat een lelijke hoes!

Nja, we mogen stellen dat Scorpions nu wel echt over zijn hoogtepunt heen is. Crazy World had nog een tweetal superhits. Face The Heat was heel degelijk, maar Pure Instinct klinkt vooral gezapig. Ook dit album is wederom niet heel slecht, maar het is wel echt de krapste drie sterren die ik kan geven. De heren experimenteren wat met de gangbare sound van midden jaren negentig, maar kunnen er eigenlijk weinig mee. Er wordt licht wanhopig geprobeerd om met een paar stevige nummers voor de dag te komen en een paar ballads zoals in de oude dagen, maar het voelt meer aan als oud succes te kopieren dan dat er geprobeerd wordt om iets aan het verder uitstekende oeuvre toe te voegen.

Tussenstand:
1. In Trance
2. Taken By Force
3. Blackout
4. Lovedrive
5. Love At First Stong
6. Fly To The Rainbow
7. Lonesome Crow
8. Animal Magnetism
9. Virgin Killer
10. Crazy World
11. Savage Amusement
12. Face The Heat
13. Pure Instinct

Deze plaat is bij uitkomen flink neergehaald, ik vond het zelf een verademing na de ver-Amerikaanste plaat Face The Heat... die een beter lot had verdiend. Bruce Fairbairn.
Het geluid is fris, de nummer zijn dat veelal ook. Enkel "You And I" geeft me elke keer weer niet te negeren braakneigingen. Gatverdamme...
De plaat is soft inderdaad, maar dat houdt niet in dat de nummers slecht zijn. Voor mij staan er echte parels op: "Soul Behind The Face", "Where The River Flows", top refreinen ook. Op één of andere manier brengen die nummers me ook dat 70'er jaren Scorpions gevoel weer een beetje terug. Misschien ook omdat de bas daar weer lekker in doorklinkt. Zijn eigen verhaal vertelt.
Twee guitige rockers "Wild Child" en "Stone In My Shoe". Guitig inderdaad, want gevaarlijk wordt de plaat nergens. Is dat jammer? Ja best wel.
Ballads en ballad'achtige nummers kunnen de heren maken als de beste, "Oh Girl (I Wanna Be With You)" wat een "No One Like You" sfeertje heeft, "When You Came Into My Life".
Sommige nummers hangen er wat bij misschien ("Time Will Call Your Name"), maar al met al vond en vind ik dit een verdomd aangename plaat.