Ange - Moteur! (1981)

We zijn in de jaren 80 beland en dat is te merken ook. Maakte Ange in 1978 nog een meesterwerk met 'Guet Apens' en daarna 'Vu D'Un Chien' wel wat tegenviel maar toch nog wat beter scoorde bij de criticasters, dit album krijgt wel hele slechte scores.
Wat is er in drie jaar gebeurd, de broers Decamps zijn beiden nog betrokken en belangrijk, de andere muzikanten hebben nooit erg veel in de melk te brokkelen gehad. En dn toch dit bijna onherkenbare rock album.
Zijn het toch de jaren 80, wil Ange misschien toch nog mee blijven doen ??
De hoes belooft al weinig, zeker als je altijd ziet wat voor prachtige hoezen Ange daarvoor had.
Het eerste nummer 'Saga' is al zeer afwijkend, het gevoel dat je naar een normale classic-rockgroep luistert. Waar zijn de synth klanken van Francis gebleven. Het tweede nummer kan ook nog niet overtuigen, pas bij 'rien n'est trop beau pour toi' herken je de oude Ange weer. Wel jammer dat dit een kort nummer is. Nummer 4 en 5 gaan wel, maar echt overtuigen doen ze niet.
Dan naar kant 2 (ik heb nog een vinyl exemplaar aan kunnen schaffen) : 'detective privé' is een totaal pretentieloos nummer dat door vele andere rockbands ook prima op de plaat had kunnen worden gezet, Ange onwaardig. 'Un autre jazz' gaat, maar is zeker geen top. 'Moi pas idiot !'is gelukkig weer wat symfonischer en meer echt 'Ange' en ook 'Assis !!!!' mag ik wel door de weer heerlijk over de top zang van Cristian.
Ange wordt ook wel de Franse Genesis genoemd, maakten zij in die tijd ook niet zo'n album 'Abacab' ? Het is natuurlijk achteraf makkelijk oordelen over deze platen uit beginjaren 80 van de prog groepen uit de jaren 70. Ineesn werd er anders aan gekeken tegen hun muziek door de new wave die zijn intrede had gedaan en waren eigenlijk 'uit de mode' en niet meer 'richtinggevend' . Veel jaren 70 groepen probeerden wanhopig aan te halen door hun muziek wat te veranderen, maar vaak niet echt succesvol.
Bij Prog Archives geeft een echte fan maar 1,5 ster aan dit album. Ik ben wat milder. De paar mooie nummers redden het nog wel en hoewel sommige nummers Ange onwaardig zijn zou ik ze van een andere groep nog wel pruimen. Drie sterren dan maar met pijn en moeite en dadelijk maar weer een echte Ange klassieker uit de jaren 70 opzetten.

Tis alweer ruim twee jaar geleden dat ik dit album eenmalig gehoord heb, maar het viel me eigenlijk niet tegen, net als eigenlijk alle output van Ange in de jaren '80. Je moet het alleen niet willen vergelijken met hun voorgaande werk, want daar haalt het het bij lange na niet bij. Maar goed, eigenlijk vind ik geen enkele plaat na Guet Apens nog écht goed...