Nesseria - Nesseria (2009)

Mijn eerste kennismaking met Nesseria was de split met The Grizzly Twister. Overtuigende death metal met de nodige mathy invloeden. Helaas voor hen waren zij wel de zwakkere op de split, wat dat betreft is het een beetje ongelukkig als je goede muziek maakt maar een release moet delen met TGT.

Ik ben me daarna niet echt meer in de band gaan verdiepen, totdat ik ze weer eens op myspace tegen kwam. Ze hadden onlangs een nieuwe release en het artwork zag er tof uit (maar echt mooi is het niet) dus ik ging er maar eens naar opzoek.
Geleasete

Nu is dat al een tijdje geleden en hebben ze naast een vinyl-release van dit album ook een split 12” op Throathruiner gereleasete, toch een aardige prestatie.

Wat ze hier voor elkaar gebokst hebben is een zeer degelijke, sfeervole hardcore met de nodige metalcore (sommige breakdowns) en black metal (sfeer, af en toe wat riffs en drumwerk) invloeden. Zeer degelijk, dat betekend eigenlijk net zoiets als, tsja, het is wel tof, maar het is het net niet en eigenlijk iets aan de saaie kant. Qua songwriting en qua zang is het net niet, maar het grootste euvel is dat de band een eigen geluid heeft gecreëerd en dat basis voor de muziek heeft gebruikt, maar die basis klinkt nogal degelijk, tam en grijs (dof, weinig sprankelend) klinkt (vergelijkbaar met het geluid van Planks, maar dan stukken minder overtuigend). Daarnaast durven ze te weinig van die basis af te stappen om echt iets overtuigends neer te zetten. Af en toen ze dat wel en dan klinkt het ook echt tof, maar af en toe is te weinig. Ik mis het enthousiasme die op de split met The Grizzly Twister naar voren kwam, hun muziek daarop is minder volwassen en heeft minder een eigen gezicht, maar is des te leuker.