Eyeless in Gaza - Rust Red September (1983)

Ken alleen New risen. Fantastische plaat en Eyeless op hun best.

Weer een prima produkt uit de jaren tachtig.Heerlijk wegluisterende muziek van EiG.Er zitten echt pareltjes tussen,luister een snaar changing stations en only whispers.De rest is ook prima.3.5 Sterren

"Photographs as Memories" uit 1981is ook niet verkeerd, volgens mijn inschatting hun beste plaat maar het zijn details die het verschil maken. Goede en interessante groep die meer aandacht verdient.

Ook hier is er eentje die er een beetje bovenuit steekt en dat is New Risen. 'k Denk dat ik deze toch op zijn geheel een beetje beter vind dan Photographs and Memories...maar daar ben ik nog niet uit

Er blijft toch net even minder hangen van deze dan van Photographs as Memories.
Dat tikkeltje genialiteit minder hier maar nog steeds errug goed..
New Risen blijft hier het sterkste nummer, onbegrijpelijk dat dat geen wereldberoemd nummer is, is toch niet echt ongrijpbaar of zo?

Deze plaat is als een droom waar je op zoek gaat naar je vervlogen ambities voor dit aardse tranendal, maar ze geeft je hoop om er toch iets van te maken. Ik hoor popmuziek met een vleugje tristesse en een sneer melancholie. Terwijl deze plaat last van je schouders laat vallen is hun eerste (Photographs) een droom die je doet afvragen of het wel zin heeft om ambitie te hebben. Ik moet bij die plaat steeds weer aan Het Proces denken, een wereld waar je in wordt rondgeslingerd zonder vat te hebben op het hoe en waarom. Zoiets ja....

Om het in lp-termen te zeggen: kant 1 is van een ongekende schoonheid terwijl kant 2 zich misschien toch een beetje naar het einde sleept.
Toch gewoon een goeie plaat en wederom een uitnodiging om er nog een te ontdekken.....

Dit is de fase dat Eyeless in Gaza iets commerciëler werd, in hoeverre dat mogelijk was voor dit duo. In de songs zit meer structuur , de begeleiding is wat normaler. Op zich is dit ook weer een goede plaat, maar wel duidelijk anders dan de eerste. Hierna volgt nog een wat commerciëlere plaat (Back to the rains) en dan laten de heren het een tijdje voor gezien. In de jaren 90 komen ze terug en dan blijven ze redelijk experimenteel.