0
geplaatst: 2 oktober 2018, 10:50 uur
Heel leuke EP. Beat Surrender is een fijne single, de uitvoering van War is kort en krachtig zoals het hoort maar Shopping steekt er wat mij betreft met kop en schouders bovenuit. Subtiel, jazzy, melancholisch en wonderschoon.
0
geplaatst: 2 oktober 2018, 10:56 uur
divart schreef:
Heel leuke EP. Beat Surrender is een fijne single, de uitvoering van War is kort en krachtig zoals het hoort maar Shopping steekt er wat mij betreft met kop en schouders bovenuit. Subtiel, jazzy, melancholisch en wonderschoon.
Heel leuke EP. Beat Surrender is een fijne single, de uitvoering van War is kort en krachtig zoals het hoort maar Shopping steekt er wat mij betreft met kop en schouders bovenuit. Subtiel, jazzy, melancholisch en wonderschoon.
Grappig uit datzelfde jaar herinner ik me het uiterst melancholieke The Bitterest Pill en bij controle blijkt dat die twee singles (ep's) niet op hun gewone lp's staan. Bij nader inzien moet ik deze box The Jam - Direction Reaction Creation (1997) gewoon maar behouden.
En The Jam - mods waren 'soul-kikkers' op zich - speelde regelmatig soul nummers (covers) live - A Town Called Malice sluit daar goed bij aan. Op YouTube vind je wel live opnames van The Jam.
0
geplaatst: 2 oktober 2018, 10:57 uur
Deze ben ik nooit tegengekomen als EP. Ik heb wel de single, met Shopping op de B-kant. Het staat me niet bij als een nummer dat eruit springt, maar ik vermoed dat ik het niet meer dan 1x gedraaid heb, en dat is dan al heel lang geleden. Ik zal dat singletje toch eens op zijn rug leggen om eens goed naar dat nummer te luisteren.
Ik neem aan dat de laatste drie nummers soul-covers zijn. Dat en de beschrijving van divart doet mij vermoeden dat dit EP'tje - het laatste wapenfeit van The Jam - een logischer overgang is naar de muziek van The Style Council dan ik destijds veronderstelde.
En ja, The bitterest pill is met de kennis van nu natuurlijk ook een nummer dat al een beetje vooruit wijst waar Weller met The Style Council naartoe werkte. A town called Malice eigenlijk ook al, want dat is natuurlijk volledig gebaseerd op een Motown-riff.
Ik neem aan dat de laatste drie nummers soul-covers zijn. Dat en de beschrijving van divart doet mij vermoeden dat dit EP'tje - het laatste wapenfeit van The Jam - een logischer overgang is naar de muziek van The Style Council dan ik destijds veronderstelde.
En ja, The bitterest pill is met de kennis van nu natuurlijk ook een nummer dat al een beetje vooruit wijst waar Weller met The Style Council naartoe werkte. A town called Malice eigenlijk ook al, want dat is natuurlijk volledig gebaseerd op een Motown-riff.
0
geplaatst: 2 oktober 2018, 11:40 uur
gaucho schreef:
Deze ben ik nooit tegengekomen als EP. Ik heb wel de single, met Shopping op de B-kant. Staat me niet bij als een nummer dat eruit springt, maar ik vermoed dat ik het niet meer dan 1x gedraaid heb, en dat is dan al heel lang geleden. Ik zal dat singletje toch eens op zijn rug leggen om eens goed naar dat nummer te luisteren.
De beschrijving van divart doet mij vermoeden dat dit EP'tje - het laatste wapenfeit van The Jam - een logischer overgang is naar de muziek van the Style Council dan ik destijds veronderstelde. Klopt het dat die andere drie nummers soul-covers zijn? Aan de hand van de titels vermoed ik van wel.
En ja, The bitterest pill is met de kennis van nu natuurlijk ook een nummer dat al een beetje vooruit wijst waar Weller met The Style Council naartoe werkte. A town called Malice eigenlijk ook al, want dat is natuurlijk volledig gebaseerd op een Motown-riff.
Deze ben ik nooit tegengekomen als EP. Ik heb wel de single, met Shopping op de B-kant. Staat me niet bij als een nummer dat eruit springt, maar ik vermoed dat ik het niet meer dan 1x gedraaid heb, en dat is dan al heel lang geleden. Ik zal dat singletje toch eens op zijn rug leggen om eens goed naar dat nummer te luisteren.
De beschrijving van divart doet mij vermoeden dat dit EP'tje - het laatste wapenfeit van The Jam - een logischer overgang is naar de muziek van the Style Council dan ik destijds veronderstelde. Klopt het dat die andere drie nummers soul-covers zijn? Aan de hand van de titels vermoed ik van wel.
En ja, The bitterest pill is met de kennis van nu natuurlijk ook een nummer dat al een beetje vooruit wijst waar Weller met The Style Council naartoe werkte. A town called Malice eigenlijk ook al, want dat is natuurlijk volledig gebaseerd op een Motown-riff.
De andere drie nummers waren inderdaad soul-covers:
- Move on Up (oorspronkelijk van Curtis Mayfield)
- Stoned Out of My Mind (oorspronkelijk van The Chi-Lites)
- War (oorspronkelijk van Edwin Starr)
0
geplaatst: 2 oktober 2018, 18:41 uur
Weller m.n. maakte nooit echt een geheim van zijn muzikale roots: ook James Brown (I Got You), Martha Reeves & The Vandellas (Heatwave) en Wilson Pickett (In the Midnight Hour) werden gecoverd; van de Britse (pop/beat)muziek o.a.: The Beatles (And Your Bird Can Sing), THe Kinks (David Watts, Waterloo Sunset) en The Who (So Sad about Us).
* denotes required fields.
* denotes required fields.