Sébastien Tellier - L'Incroyable Vérité (2001)

Tellier en dit plaatje ken ik (uiteraard) van de soundtrack van Lost In Translation, waarop het nummer Fantino te vinden was. Dat klonk best aardig, dus ook L'Incroyable Vérité maar eens opgezocht, die in het verlengde van dat nummer bleek te liggen. Tellier is te vinden in het hoekje van label-, land- en stijlgenoten Air, die echter ietwat avontuurlijker zijn en als resultaat wat betere platen afleveren. Dat wil echter niet zeggen dat dit album slecht is, want dat is verre van waar - Tellier weet een prettige sfeer neer te zetten op een plaat die in de late uurtjes fijn wegluistert. Vernieuwend mag het echter niet heten. 3.5*

een mooi apart plaatje dit. volgens meneer tellier moet men dit beluisteren in een donkere kamer met een enkele kaars als verlichting.
inderdaad dezelfde stijl als air, maar ietwat rustiger.

Heel anders dan Sexuality maar niet veel slechter. Mooi dat hier iets meer piano in zit ipv keyboard, vooral Fin Chien is hier een mooi voorbeeld van