Ik krijg altijd weer een heerlijk gevoel bij dit soort underground van eigen bodem; Nederland had 2e helft jaren 80 en begin jaren 90 een heerlijke Thrash en Death scene. De eerste Acrostichon muziek klinkt zo heerlijk obscuur, duister, echt en underground. Je krijgt dan spontaan ook zin om een band op te gaan richten. De muziek van Acrostichon klonk al swingend duister; Corine's zang/grom deed de rest. Een band met een toch wel een eigen gezicht toen met gave nummers tussen al die andere duizenden releases destijds...ook de bandnaam is mooi. Gelukkig heb ik ze destijds live mooi aan 't werk mogen zien. Eén v/d gitaristen droeg destijds nog een gaaf D.R.I.-Crossover shirt, en die was toen al oud! Ik dacht: "hey, nog een Thrasher overgebleven uit de periode van vóór 't Death Metal tijdperk zo rond 1990." De band zat zelf uiteraard verder midden in dat Death Metal tijdperk, net zoals vele andere Nederlandse bands; het was zelfs te zien bij de Avro -TV, laat in de middag toen...behalve Thanatos wilde niet verder meewerken omdat de Avro probeerde een belachelijke voorstelling te geven van het genre Death Metal.