De laatste jaren heeft Jim Kirkwood nog wel eens de neiging een mini-album uit te brengen. Vaak zijn het composities die bepaalde albums niet gehaald hebben, of qua thematiek er niet op passen. De oplossing is dan ook vrij simpel: breng het gewoon apart uit. En bij deze is dat dus ook met The Bears....het geval. Een album die het sowiezo al van de titel moet hebben. Hoe kom je erop!
De muziek is weliswaar niet één van de donkere en minder onheilspellende in zijn soort, wat ik nochtans gewend ben van Jim, maar heeft toch iets krachtigs en indringends over zich. Het begint in ieder geval vrij rustig en zelfs een tikkeltje New Age-achtig, maar lang kan Jim zich niet inhouden. Dus wordt ik op een gegeven moment getrakteerd met zeer herkenbaar en levendig synth-materiaal, zoals ik het onderhand wel gewend ben. Wat dat betreft is het heel herkenbaar wat Jim (of in dit geval The Ancient Technology Cult) mij voorschoteld: langzaam opkomende sequences, al dan niet over elkaar heen gelegd. Toepasselijke ritmes met daaroverheen gedrapeerd, allerlei twinkelende en dwalende synth-geluiden en -melodieën. Naarmate het nummer vordert, wordt het allemaal wat krachtiger, maar niet zodanig, dat het dekking zoeken geblazen is. Het klinkt over de gehele linie redelijk ingehouden, maar dat het weer als een prima werkje beschouwd mag worden, moge duidelijk zijn.
Overigens: dat Jim Kirkwood, behalve muzikant, ook nog eens heel goed kan tekenen en schilderen, bewijst hij met het artwork voor dit mini-album. Het is wat mij betreft zonder meer, misschien wel de mooiste albumhoes die hij gecreëerd heeft, tot nu toe.
Deze The Bears Withdrew Their Claws in Her Presence mag dan ook zeker beschouwd worden als meer dan zomaar een tussendoortje. Het is wederom zeer degelijke kost.