Joell Ortiz - Free Agent (2011)

Jammer dat hij inderdaad nergens ook maar in de buurt komt van of The Bodega Cronicles of het Slaughterhouse album. Zijn flow is hier matig, waar het om van te smullen was op bijvoorbeeld sound off. Ook zijn lyrics zijn erg middelmatig, het stelt gewoon niet al te veel voor. Niet heel slecht, maar ook zeker niet heel goed.

Als er iemand terug naar school mag is het Ortiz, om even te leren hoe het ook al weer moet.

Een hip-hop school. ;') Waar gaat het naar toe met de wereld ?

Hip-hop leer je niet, hip-hop voel je.

Ik denk dat je MJ's bericht een beetje te serieus opvat...

Soms vraag ik me af of FFM ons nou trollt met zulke berichten of dat hij het echt meent.

Dat laatste zou in dit geval toch wel heel erg zijn.

Valt me toch vies tegen, dit album. Niet dat ik een hoog niveau verwachtte (op Slaughterhouse vind ik hem niet slecht, ondanks het feit dat hij daar zwaar overklast wordt door Royce en Buden), maar ik had niet verwacht dat het mij zo weinig zou doen, laat staan met momenten zelfs irriteren.

Joell overtuigt nog niet echt op dit album. Veelal tegenvallende tracks.

Aub niet dit soort berichten als mening aanvinken. Da's gewoon spam. Dat bericht daar kun je ook best hier plaatsen.

Vond jij dat ook al niet zo mooi staan op de homepage?

Inderdaad.

Battle Cry is gewoon gewoon geen woorden voor, nursery rhyme vind ik ook wel een lekkere track. En One Shot(Killed For Less) vind ik ook nice, alleen jammer dat Fat Joe daar een verse gebruikt van een oudere track van hem maar weet niet of het waar is las het ook maar in een comment op utube mijn eind oordeel blijft nog uit, ook omdat ik het hele album nog niet heb gehoord maar van mij part mogen die skits er wel af, gelukkig staan ze apart

Is toch handig als overzicht? Was totaal niet mijn bedoeling om op de hoofdpagina te komen want dat staat inderdaad lelijk

Degene op de cover lijkt sprekend op Deacon uit The King of Queens.

Joell Ortiz is in mijn ogen maar een matige rapper. Zijn flow ligt me niet echt, en tekstueel is het ook niet echt m'n ding. De producties vind ik ook vrij saai op dit album. Dat zorgt dus al vrij snel voor een zwakke beoordeling.

1,5 sterren

Geen super album, maar ook niet slecht. De nummers doen me vrij weinig.

Zware teleurstelling na het verrassende The Brick: Bodega Chronicles van een paar jaar geleden. Was Ortiz daar nog een frisse rapper die naast uitstekend rappen ook plezier had, is hij hier op de zeur tour. Een heleboel nummers over hoe geweldig hij wel niet kan rappen (dat hoeft hij geen twaalf keer op het album te vertellen, dat kan ik zelf ook horen) en dat hij wel een echte HipHop head is. En tja, alhoewel ik wel van dat Braggadocio kan genieten, moet je niet in die richting doorslaan. Wat Ortiz hier dus wel doet. Doodzonde.

Ik vind dit wel een aardig album. De beats zitten aardig in elkaar, ze zijn simpel maar ondersteunen Joell erg goed. Het is merendeel brag & boast, maar de persoonlijke nummers zijn het beste. Cocaine is denk ik wel mijn favoriet, DJ Khalil kan perfect zo'n emo beat leveren. Ook Good Man Is Gone is een ijzersterk nummer. En op So Hard hoor ik eindelijk weer een leuk vrouwelijk gezongen refrein, de vrolijke pianomelodie maakt het nummer nog leuker, een aparte combinatie voor Joell. Call Me vind ik ook een uitschieter, waarop Joell met veel humor zijn verhaal vertelt over z'n eerste liefde. De plank wordt vooral misgeslagen op Nursery Rhyme en Checkin For You. En op de 1e helft van het album staan er een paar saaie nummers. Royce Da 5'9" alleen uitnodigen voor een refrein is niet heel slim.

En voor ik het vergeet te zeggen: Battle Cry

3*