John Roberts - Glass Eights (2010)

De zoveelste mooie release op het label Dial (na Pantha du Prince en Lawrence) nu het debuut van John Roberts.. geweldige minimale deephouse plaat waarbij de samples zo verdomd goed zijn verwerkt.. niets dan lof! De geweldige atmosfeer die dit album uitstraalt blijft na vele luisterbeurten nog steeds staan als een huis. Kan niet wachten tot het moment dat ik het vinyl op de speler kan leggen

Ligt in de CD speler en staat vast op de I-Pod de laatste dagen. Heerlijk album. Gekocht nav recensie in NRC afgelopen vrijdag. Kreeg daar 5 sterren. Terecht!!!

Twee weken terug al in de next gelijk gedownload en besteld op vinyl, komt morgen binnen! Heerlijke plaat!

Vooral enorm goed geproduceerd. Redelijke tot aardige ideeën die vervolgens tot in de puntjes zijn uitgewerkt. Daardoor luistert het heel prettig maar beroert het me net iets te weinig.

Prachtig werk, DIAL is ongelofelijk goed bezig dit jaar (Efdemin, Pantha, Pawel) en dan dit steengoede album erbij. Ik moet oppassen dat mijn Top 10 van 2010 niet teveel DIAL gaat worden!

Geen idee hoe ik bij dit album ben gekomen, maar erg blij dat het zover gekomen is. Zit allemaal goed inelkaar, al heb ik wel een lichte voorkeur voor het gedeelte van de tracks die wat minder de lounge-kant opgaan (Dedicated, Porcelain, August).

Hele fijne minimal-techno dit. Vooral de veelvuldig gebruikte (minimale) piano, die in bijna elk nummer wel terugkeert, is heel fijn

Porcelain !
Zonder twijfel het hoogtepunt van een zeer prettig album.

Op de een of andere manier raakt dit me heel erg. Interlude (Telephone) is prachtig. De schoonheid van dit plaatje zit ergens heel goed verborgen, maar als je hem daadwerkelijk vindt dan is dit ineens een heel bijzonder album... Voor nu 4*

Het titelnummer is toch ook een van de uitschieters.

Het wordt hoog tijd voor weer eens een album van deze man.

Heel relaxte, diepe, atmosferische plaat. Glass Eights en Porcelain zijn inderdaad sterk, maar mijn favorietjes zijn toch wel Navy Blue en met name het heerlijk gewichtsloze Ever Or Not .

zin in!

Thnx!! had het nog niet gezien!!

Valt me op dat niemand de opener "Lesser" noemt. Dit jazzy nummer is voor mij toch samen met "Glass Eights" toch wel het hoogtepunt.

Dit is zo'n plaat die volgens mij tijdloos is...tenminste de vier jaar dat ie bestaat, maar kijken over 10 jaar natuurlijk. Klinkt hier weer hard door de speakers en blijft een prachtige diepe doordachte sound hebben. Vond de opvolger een dikke tegenvaller, maar mss moet ik het nog maar een keer proberen.