Beton (1979)

Mijn eerste kennismaking met de hardrock alle 70's.
Goede verzamelcd van o.a. Kees Baars. Mijn grote idolen (toen waren Styx en Journey).
Verrassend heb ik altijd Trillion en Crawler gevonden.
Echte klapstukken nam je met deze elpee ook mee, zoals: Les Dudek en BOC.
De hits stonden er gelukkig ook op: Nina Hagen, Cheap Trick en Heart.

Kortom een geweldige brok muziek met boordevol jeugdsentiment.
Als ik er veel niet van op cd zou hebben kocht ik me voor €15,- deze top cd!

4 sterren waardig.

Inderdaad fijne verzamelaar. Alles wat indertijd in het Betonuur werd gedraaid, kwam hier op terug. LP helaas kwijt geraakt en digitaal nergens te vinden.
Ik viel voor 'Central Park' van Les Dudek en 'The Answer' van Frank Marino, geweldige nummers. Die heb ik in ieder geval wel op hun eigen CD's gevonden. Mooi jeugdsentiment.

Vroeger in mijn jeugdjaren als opkomend metalhead links laten liggen, was net voor mijn tijd. Veel grote namen als KISS, Status Quo, Rainbow en noem maar op staan hier dan ook niet op. Vandaag de dag vind ik het interessant om te horen wat er toen speelde in de hardrock-scene of dan wel bands/artiesten die in de stevige hoek zaten. Veel ken ik dan ook niet of dan wel ooit van gehoord. Had toch eigenlijk Nazareth wel verwacht.

Het label (CBS) verraadt waarom dat niet gebeurd is. Nazareth zat in die dagen, net als de andere bands die je noemt, bij het toenmalige Phonogram, en in die tijd was het nog gebruikelijk dat een LP-compilatie uitsluitend acts van één enkel platenlabel bevatte. Pas met Arcade kwam daar verandering in.

Alfred Lagarde, naar wiens Beton-uur deze compilatie natuurlijk genoemd is, sloot een deal met CBS en dat resulteerde in deze alleraardigste verzamelaar, die voor mij destijds deels bekend werk bevatte, maar ook bands waar ik nog nooit van gehoord had. Allemaal releases uit de jaren '77 t/m '79, de tijd waarin mijn muziekkennis als tiener, ook op het hardrock-vlak, zich snel uitbreidde.

Volgens mij was deze LP destijds vrij goedkoop te scoren, in elk geval voor een dubbelaar, en het gaf me dan ook de mogelijkheid om kennis te nemen van een staalkaart van wat toen speelde in de hardrock-scene. Metal zou ik het niet willen noemen, die term kwam pas enkele jaren later aan de oppervlakte met de NWOBHM.

Het is een plaat die, achteraf bekeken, toch wel van behoorlijke invloed is geweest op mijn muzikale vorming. Ook ik liep toen weg met Styx, Kansas, Journey en Toto (raar dat die laatste er niet op staat trouwens, want ook uitgebracht door CBS, maar misschien toen al te soft bevonden?), maar ontdekte hierdoor ook Judas Priest, Aerosmith, REO Speedwagon, The Tubes en zelfs Les Dudek, Frank Marino en Trillion, waarvan ik (veel) later nog materiaal zou aanschaffen.

Fijne, hoewel toch wat wisselvallige verzamelaar. Ik heb de LP om onverklaarbare redenen niet meer in m'n bezit, maar als ik 'm in goede staat zou tegenkomen voor een zacht prijsje - wat allerminst ondenkbaar is - zou ik hem weer in huis halen, alleen al uit sentimentele overwegingen.

Dat het strikt CBS-artiesten zijn verklaart e.e.a. Album lag vroeger in de bibliotheek. Een aantal maanden geleden kwam ik 'm voor €4,- tegen en wou dan wel eens even horen wat voor best bewaarde geheimen het bevatte.

De vriend van mijn tante had deze en ik heb er veel nrs van op een cassettebandje gekopieerd. Later platen van Styx, Kansas, BÖC, Heart, 1994, Trillion gekocht en zelf deze lp ergens vandaan geplukt.

Ik ben hier mee opgegroeid. Hierdoor leerde ik wat minder bekende rockbands kennen. Nog steeds leuk. Ik vond the Boyzz altijd geweldig, helemaal over de top. Speedwagon ook erg mooi met deze track vóór de grote doorbraak. En Godzilla, het houdt maar niet op. Leuk om weer eens terug te horen. Een ware memory Lane.....