Damu the Fudgemunk - Supply for Demand (2010)

Oké, ik kan niet wachten. Damu heeft van alle producers die ik de laatste jaren gehoord heb het meeste talent. Tot nu toe is eigenlijk alles wat hij aanraakt veranderd in goud en met deze plaat kan het haast niet mis gaan. Don't Do It is alvast een van de hardste nummers van 2010.

Ik kan ook niet wachten! Ik heb zijn nieuwe cd besteld en als het goed is komt hij maandag 31 november aan vanuit Amerika. Ik heb ook een van Damu's drumsticks gewonnen door aan een contest mee te doen op zijn website!

Deze man is op en top baas, op en top hiphop. Wederom een heerlijke plaat die jammer genoeg maar uit 9 nummers bestaat (de instrumentals aan het einde tel ik dan niet mee). De beste producer van dit moment, hands down. Bovendien ook nog eens een prima rapper: hij heeft een relaxte stem en zijn flow is wat zweverig waardoor er een prima match met de beats ontstaat. Don't Do It is mijn favoriete nummer van deze plaat mede door een verbluffende bijdrage van Insight, hopelijk komt het album van Y Society snel want deze twee heren samen zijn een gouden combinatie. Bright Side is overigens ook een godsgeschenk.

Woord.

Maar... dat nummer is al oud...?

Is dat zo?

Wel als het deze versie is.

Nope, de twee versies die hier op staan zijn anders. Het zijn, zie ik nu, zoals ook aangegeven staat hierboven trouwens, twee remixes. Zelfde lyrics dus, maar op andere beats. Van alle drie de versies vind ik de OG mix trouwens het hardst.

Ik ga voor de 25th Bday Remix.

Uitstekend album weeral van damu, fijne tunes, wat meer gerap erover dan op zijn vorige. Ik vond toen het instrumentale aspect het nadeel maar dat werd na een tijd voor mij de charme van dat album. Hier is er wat meer afwisseling door de vocal tracks en de featuring van insight. Prima album 4* Ik stem trouwens ook voor de bday mix, al zijn beide dope

Het is allemaal steengoed maar wel heel erg veel van hetzelfde. Meneer the Fudgemunk moet echt wat meer durven varieren..

Eerder dit jaar werd de door Damu the Fudgemunk opgestelde verzamelaar How It Should Sound (Volume 1 & 2) positief besproken door ondergetekende. Nu we een paar maanden verder zijn heeft de producer uit Washington met Supply for Demand opnieuw een plaat uitgebracht. Wederom komt het talent van Damu bovendrijven, hoewel hij de luisteraar dit keer wel met een gevoel van honger achterlaat.

Voor wie bekend is met het werk van Damu the Fudgemunk staan er op het album geen grote verrassingen. Zo hebben de beats wederom een ouderwetse tint, door toedoen van bijvoorbeeld scratches en subtiele kraakjes, en zorgen de overwegend vrolijke samplekeuzes (met name blazers en diverse fluiten) plus de opgewekte kicks en snares voor een haast euforische laag die als een deken over het album ligt. Het grootste verschil met het voorgaande project is dat Damu op Supply for Demand zo nu en dan de microfoon pakt om de beats van enkele luchtige vocalen te voorzien. Om deze raps indrukwekkend te noemen gaat wat ver, maar wel gaan deze prima op in de producties. Hierdoor kan het relaxte stemgeluid van de producer voornamelijk als extra instrument worden gezien. Toch moet de beatmaker duidelijk zijn meerdere erkennen in Y Society-collega Insight, die de plaat van de enige gastbijdrage voorziet op Don’t Do It. Insights rapniveau ligt een stuk hoger, al is het alleen al door de verbluffende tempowisselingen die hij hanteert.

De sfeer die Damu the Fudgemunk op Supply for Demand schept kan wellicht het best worden vergeleken met het gevoel dat je krijgt bij thuiskomst na een lange, zware werkdag: de beats hebben stuk voor stuk een ontspannende werking en doen aan als een warm bad. Het enige wat de producer valt te verwijten is dat de plaat maar uit zeven nummers bestaat (als de twee remixen en instrumentale versies van vier originele tracks worden weggelaten). Dat is voor een album wat karig en zorgt voor het eerder aangegeven hongergevoel. Gelukkig wordt er door Damu the Fudgemunk en Insight gewerkt aan een nieuw Y Society-album, waar overigens nog weinig over bekend is. Tot die tijd zit er niks anders op dan te genieten van het korte maar krachtige Supply for Demand.

www.hiphopleeft.nl

Ik hoop dat de geluidskwaliteit wat beter is dan voorgaande albums

Hoezo ?

De bas is veel te veel versterkt en te 'wollig'.. het geluid is niet strak. Ik zit constant bij te regelen met mn afst.bed. vanwege de harde basdrum dat de rest van het geluidsbeeld overstemt.. het resoneert verschrikkelijk.
Het hoog klinkt erg gecomprimeerd, dat hoor je vooral goed aan de hi-hats. Datzelfde effect krijg je als je muziek naar een 64 kbit mp3tje comprimeert, dan krijg je zo'n gruizig vervormd geluid.
Het klinkt allemaal als een vies oud cassettebandje

Ik zag op een filmpje dat ie nog steeds gebruik maakt van diskette's om zn muziek mee op te slaan.. op een beetje floppy gaat 1,5 mb.. das ofwel verschrikkelijk gecomprimeerd of van erg lage kwaliteit (22 khz of lager.. cd-kwaliteit is 44 khz)

Damu is een held. Had er geen idee van dat hij effectief aan het rappen was. Ook dat is prachtig. Heerlijk rustgevende maar steeds intrigerende plaat.