Anarchic Harddrive - Feeding Our Paranoia (2005)

Apart project op Peace Off. Geen hard ratelende breakcore, eerder geverbreakcorede rap tracks, zonder daarbij al te zenuwachtige en nervewrecking te willen overkomen. Vooral rustige, chille tracks dus, met ipv de rap plopjes en clapjes wat stevigere basses en gedistortere samples. Ritmisch verandert er echter weinig.

Grootse minpunt zijn de raps zelf, die hier (itt een Mad EP, waar de integratie verzachtende factor is) te mager en eentonig zijn om te kunnen blijven boeien. tovenaar kruipt waarschijnlijk ook al helemaal weg bij het horen van de eerste track, want die raggae invloeden komen weer bovendrijven. Gelukkig maar voor even, want reguliere rappers nemen het al snel over. Aardig geratel, ritmisch leuk, maar de raps missen variatie. Dat zevert maar voort op hetzelfde snelle tempo. "Loony Shit" is beter. pak rustiger, lekker kale staalritmes, wel een paar hardere secties, maar toch vooral een chill trackje. "Cockroach" gaat weer iets overboard met de raps, echt te monotoon, maar verder wel erg leuk geratel. "Da Reruck" ratelt voort volgens hetzelfde concept, "Necessary Evil" komt weer wat origineler uit de hoek. Wat meer geklooi met stemmen, zware waves en ritmisch erg zwaar, maar wel lekker. Van die lome hip-hop, maar dan op z'n electrisch .

"Bristol DnB" is weer wat typischer, "City Road Street Bitch" versnelt wat, haalt er ook weer een halve Jamaicaan bij maar zit gelukkig ritmisch boeiend genoeg in mekaar. "Gabba Vernacular" is een wel erg lekker tussendoortje. Erg grappig samplegeklooi dat een lollig ritme vormt. En ook "Durt Nap" klinkt wel aangenaam. "Single Barrell Yoghurt" is leuk, maar het is vooral "I'm Gonna Kill You" wat nog een goeie indruk nalaat. Melodischer, erg grappig nummertje.

"Necessary Evil" is hier ongetwijfeld het hoogtepunt, track straalt een superbe sfeer uit. De rest is boeiend, maar gaat een beetje vervelen door een gebrek aan goeie, gevarieerde raps. Na een album heb je er dan ook wel even genoeg van. 3.5*