Doormouse - Fractured Hearts (2005)

Ik ben geen Doormouse fan. Vandaar dat ik een beetje angstig naar deze release uitkeek. Bleek gelukkig niet nodig, al is dit verre van Peace Off's beste release.

Gewoon zeer geinige breakcore, met lollige melodietjes en aardige samples, zoals een "Hypothermia" laat horen. Ratelt lekker vrolijk van begin tot einde, zonder daarbij al te spannend te zijn, maar zonder valse noten ertussen. "Hey Look, I'm White" flirt met de typische raggae samples en het typische geratel.

"So Hard!" is iets aparter. Trippy melodie en dito voice samples. Leidt tot een zeer leuk kakafonisch effect. Chaos reigns, zoals dat hoort in goeie breakcore. Topper van het album. "Très Mal" sluit deze EP. Ook een wat apartere track, maar niet echt geslaagd vind ik. Pak trager en braver.

En daarmee hou ik het op 3.5*. Pak beter dan ik verwacht had, maar toch blijft Doormouse een pak missen om met de betere breakcore mee te draaien, en blijft het verre van een topact. Het moge toeval zijn, maar het beste wat ik tot nu toe van hem gehoord heb komt toch maar weer van Peace Off.

Tres Mal vind ik verreweg het leukste trackje van de plaat. Die andere drie zijn van het kaliber standaard breakcore met de altijd aanwezige ragga dubby samples... dat ben ik onderhand écht flink beu.

très mal vind ik toch ook wel erg geslaagd