Bread - Anthology (1985)

Ik vind Bread echt geweldig. Melodieuze songs met sterke teksten. Misschien niet helemaal orgineel maar gewoon heel mooi om naar te luisteren. Ik raak echt ontroerd bij liedjes als If en Aubrey.

Mijn ouders hadden een bandje waar we altijd in de auto naar luisterden. Een heleboel liedje svan Bread ken ik uit mijn hoofd. Raar dat Clouds niet op dit album staat. Vond ik een geweldig nummer.

Een band die me op de één of andere manier altijd wat aan America doet denken. Ook zo'n band die mooie nummers heeft.

If, Everything I Own en Lost Without Your Love zijn grote hits geweest, maar het pièce de résistance blijft voor mij toch The Guitar Man, zo intens mooi is dat.

Mooie verzamelplaat is dit.

3.5 sterren

***1/2

Het nummer 'Clouds' is een nummer van David Gates solo-album en deze compilatie richt zich alleen op het groeps-werk.

'Anthology' bevat tracks van alle 6 Bread-albums. Het is natuurlijk moeilijk voor de samensteller iedereen's favorieten erop te zetten. Ik vind de albums 'Manna' en 'Baby I'm-a want you' hun beste werk en eigenlijk zou van mij wel ieder nummer van die albums erop mogen.

Deze Amerikaanse softrockband die vooral succesvol was in de jaren '70 heeft toch heel wat klassiekers uitgebracht.
"The Guitar Man" was hun bekendste en wellicht beste nummer, maar "Baby I'm-A Want You", "Everything I Own" (later gecoverd door Boy George), "If" en "Sweet Surrender" vind ik haast zo prachtig.

Every Bread you take!

Dit is jeugdsentiment ten top als je zo midden 50 bent. De prachtige stem van zanger David Gates vergeet je nooit meer als de Breadperiode hebt meebeleeft. If, It Don't Matter To Me, Aubrey, Baby I'm a Want You, London Bridge. Verliefd op een meisje in die periode van David Gates en Bread gaf de liefde een extra dimensie. Sommigen zullen zeggen dat het allemaal mierzoet was, maar dat was het ook. De melodieën, die Bread via radio en plaat de wereld instuurde zitten tot op de dag van vandaag in je hoofd gegrifd. The Guitar Man zal misschien bij jongeren misschien nog iets zeggen , omdat dat nummer het meest wordt afgespeeld als "gouwe" ouwe, maar dat doet de andere nummers eigenlijk tekort. Het zijn allemaal parels. Ik heb er in ieder geval hele fije herinneringen aan. David Gates heeft na het uit elkaar gaan nog een stuk of vier sololp's gemaakt, die ook erg de moeite waard waren, Helaas is hij gestopt en in de anonimiteit verdwenen. Hij schijnt nu meer op de achtergrond (produktiewerk) te zijn verdwenen. Tja in die tijd, 70's kon ik niet genoeg van brood krijgen. Wonderschoon!!!!

Eindelijk eens een redelijk compleet overzicht van Bread. Het beste werk dat ze hebben gemaakt, staat ook op deze cd.

3,5 ster omdat het melodieus is, goed gemaakt, maar voor mij vooral toch té soft. Dat kan ook nog.

Ik moet dit soort cd's dan ook in etappes afluisteren, na een nummer of 5 wordt het mij meestal teveel van het goede en moet ik weer snel iets anders opzetten.

Hoe dan ook, The guitar man is dan nog de meest gunstige uitzondering op bovenstaande.

Bread kende ik -onbewust- van hun hit If met name. Maar blijkt dat ze verantwoordelijk zijn voor nog meer mooie muziek, of m.n dan toch David Gates. Het klinkt af en toe op het randje van gevoeligheid, maar op een zodanige wijze dat ik er wel van kan genieten. Everything i own is dan in ene ook geen originele hit van Boy George meer en zo wordt mijn muzikale kennis toch nog weer wat bijgespijkerd. Mooie verzamelaar van een band, waarvan ik de reguliere uitgaves toch ook wel misschien in huis wil hebben.

Er is inmiddels net een nieuwe verzamelbox met 3 CD 's van Bread & David Gates uit. Van David Gates is vooral hierop de Suite Clouds and Rain van zijn First Album interessant. Voor mij net niet genoeg reden om de set te kopen want inmiddels is er ook een goede remaster van dat eerste album van David Gates verkrijgbaar.

Verder voldoet deze Anthology nog goed. It don 't matter to me; Aubrey en The guitar man staan er op en dat is voor mij voldoende. Het is een beetje een oerversie-cd, gemasterd in 1985 en het klinkt allemaal wat doffer dan je van een nieuwere remaster zou mogen verwachten.

Zoete broodjes van deze heren, maar op momenten goed verteerbaar.

Ik kende het nummer The Guitar Man nog wel vaag van de radio en besloot daarom jaren geleden, toen ik er toevallig tegenaan liep, een cd-tje mee te nemen van Bread. Dit was The Love Album op het Brilliant label. Voorzien van een keurige inlay met achtergrondverhaal. Mooie muziek maar het klonk wat anders in mijn oren dan eigenlijk in mijn geheugen zat. Verder niet over nagedacht want het was al weer zolang geleden dat ik die muziek had gehoord op de radio.
Kwam ik laatst op Amazon een 1-ster recensie tegen van deze bewuste cd met de opmerking: "beware - these are re-recordings"... geen wonder dat de muziek wat anders klonk dan ik dacht...

Nou ja, daarom deze cd voor een paar euro besteld en nu is het weer helemaal goed. Prima productie, mooie nummers, soms kabbelt het wat teveel door maar nummers als The Guitar Man en Make it With You blijven wel klassiekers hoor. En inderdaad erg leuk om het origineel van Everything I Own te horen waar later Boy George nog een grote hit mee had.

Hier in de Zaanstreek eten we geregeld een zoet broodje: een duivekater. Daar moet ik aan denken bij deze verzamelaar van Bread. Het is zoete softrock waarmee de band van David Gates en Jimmy Griffin bekend werd. Gates leverde een flinke reeks hits en was als zanger en producer de belangrijkste vormgever van de band. Voor het broodnodige contrast staat er ook wel wat steviger rock-geörienteerd werk op deze verzamelaar, maar dat klinkt behalve onbekender ook wat gedateerd. Nee, de softrock was wel hét handelsmerk van de band. En dan toch ook knap gemaakt.
It Don't Matter to Me, Aubrey, The Guitar Man, dat doet me nog steeds wel wat. Bij Lost Without Your Love van hun come-backplaat uit 1976 geloof ik het wel. Er is een verschil tussen lekker zoet en mierzoet. In etappes af te draaien, dit album. Dan gaat het nog wel.
Beter is het eerste solo-album van David Gates: First (1973)

Zag vanmiddag een oude Best Of voor een leuk prijsje op LP liggen, eerst maar naar huis gegaan om me via YouTube in Bread te verdiepen en deze muziek moest ik mij ter rust en ontspanning van de oren maar eens aanschaffen. CD aanbod al bekeken, deze Anthology is als 2005-uitgave verkrijgbaar vs. The Guitar Man: The Best Of uit 2017 met minder tracks voor minder geld. Kwestie van inschatten of ik de volle rit van 20 nummers kan uitzitten.