Het album opent goed met ‘Give it to Me’. Het blijft altijd lekker om naar een hammondorgel te luisteren. Voeg daar het gospelachtige en funky sfeertje aan toe en je hebt samen met de dikke productie een erg sterke opener. Als het album zo blijft dan kan het weleens een pareltje worden.
‘Keep Ya Hands Up’, de titeltrack, is in verhouding met de opener vrij standaard. Het is zeker geen vervelend nummer en de goede break doet je aandacht toch nog wat meer toespitsen. ‘Live Your Life’ gaat daar aardig in verder met het mooie viooltje. Wel is naar mijn gevoel het nummer wat overzongen. Het ligt er vocaal mij allemaal iets te dik op. Dat gaat zo verder met ‘BlackBirds’, die alle recepten van een standaard R&B-ballad bevatten. We hebben het pianootje met de vocalen, de invallende beat, etcetera.
Al een stuk boeiender wordt het met swingende ‘Lucky Day’. Lekker vrolijk R&B-nummer waarvan er wel meer gemaakt mogen worden. Goed gezongen ook, erg overtuigend wordt het verhaal vertaalt. Ook het daaropvolgende ‘Emotions’ swingt. De productie hangt er lekker in, de leuke breaks houden de aandacht er goed bij. Alleen het gebruik van synthesizers is wel wat standaard R&B en weinig origineel.
‘Can’t Hide Love’ kent een erg fijn bassloopje. Darius zingt ook erg fijn en vooral gevarieerd op dit nummer. Moet zeggen dat dit nummer wel tot mijn favorieten van de plaat behoort. Mede door het warme koperwerk.
De titel van ‘Funky Music’ belooft meteen al wat goeds, want van funky muziek houd ik wel. En ik moet zeggen dat de funk er zeker in zit. Het zegt al genoeg dat ik bij het beluisteren van dit nummer ietwat onopgemerkt mee ging bewegen. ‘Shake’ doet dat eigenlijk wat minder. Hier hoor ik leuke latininvloeden. Tekstueel wel erg makkelijk (Shake Your Booty). Darius zingt op dit nummer ietwat rappend. ‘The Words’ is daarmee totaal anders. Een ballad. Ik kan me indenken dat heel veel mensen dit nummer heerlijk vinden, maar eerlijk gezegd kan ik er niet zoveel mee. Aalglad, erg standaard R&B. Maar ja, wat ik zeg: ik zie genoeg mensen erbij weg zwijmelen.
‘What a Day’ is een nummer waar Darius Dante weer totaal anders zingen. Het is even wennen, maar wel lekker. Volgens mij werd dit nummer ook gebruikt bij een reclame van Orange Babies. ‘Give it to Me’ hebben we al gehoord, maar staat nog een keer op het album in een soort freestyle. Nou, geef mij maar de eerdere versie.
‘ThisTime’ is ook weer een nummer wat ik persoonlijk weinig mee kan. Ik mis pit, verrassing en het nummer mist mijn aandacht. Zodoende zijn we alweer aangekomen bij afsluiter ‘BBoy’. Een erg dansbaar nummer die goed bij de stijl van Darius past.