Een zomers album waarin (relatief) luchtige nummers afgewisseld worden met klassieke jazz. Weinig rustmomenten eigenlijk, het tempo wordt er flink op gelegd. Maar het klinkt wel goed en dynamisch. HEt titelnummer is het bekendste nummer, al dateert het al van 1932. Wild Bill Davis gaf er een nieuw arrangement aan voor Count Basie die het zo helemaal naar zijn hand zette.
Het album klinkt ook boeiend en gevarieerd omdat Basie tijd gunt aan de verschillende muzikanten voor een solo, zonder ook maar stil te vallen.