Ntjam Rosie - Elle (2010)

Het album opent met ‘Morning Glow’. Het nummer doet me wat aan Jill Scott denken, maar dan wel met een bijzonder herkenbaar eigen sausje er over heen gegoten. Mooie eigen stem heeft Ntjam en het is een lekker zomers nummer.
Één van mijn favorieten van het album vinden we al als tweede. Het nummer heet ‘In Need’. Het krachtige aan dit nummer is dat Ntjam Rosie hier goed laat horen wat een prachtige stem ze heeft. Doorleeft, gevoelig gezongen. Tot in de perfectie is de goede sfeer neergezet.
‘Space of You’ biedt ook weer een hele mooie sfeer. Dat wordt dus klaarblijkelijk goed doorgetrokken in het geheel van het album. Dat zorgt ervoor dat je het als een echt geheel album gaat luisteren. Mooi gedaan. Ze zingt: And I can’t be bothered by what they’re saying. En zo klinkt het ook.
In ‘Serre Sa Mein’ horen we Ntjam Rosie in het Frans zingen. Erg aparte toevoeging aan het album dat zeker werkt. Wederom kunnen we niet om de mooie stem van Ntjam heen. Het nummer is vrij uptempo en erg melodieus.
Met ‘Again & Again’ gaan we juist weer meer het intimiteit opzoeken. Mooie intro met pianoklanken. Maar net als je verwacht naar een prachtige jazzy ballad aan het luisteren te zijn gooit Ntjam er een stukje tegenaan dat precies voor de juiste afwisseling zorgt. Een soort korte break die overkomt als een stukje improvisatie. Erg leuk gedaan.
‘Elle Part I’ is een stukje jammen. Alle registers worden even opgetrokken door de muzikanten en door Ntjam. Erg fijn om te horen hoeveel muzikaliteit er achter die project verborgen gaat.
‘Roof Over My Heart’ is een nummer wat een meer funky inslag. Dit wordt vooral ondersteund door de drumritmiek. Leuk daarin is weer dat juist bij het refrein en tempo weer wat wordt onderbroken.
‘L’amour’ is ook weer in het Frans. En dat is natuurlijk een prachtige taal. Vooral als Ntjam het zingt.
‘In Your Hands’ begint met een gitaarintro dat me doet denken aan John Legend’s ‘Show Me’. Dit nummer van Ntjam is vrij klein gehouden. Gitaar, vocals, backing vocals en genieten. Gaandeweg komen de drums er wel bij, maar dan ben je al zo betoverd dat dit allen maar ten bate werkt.
‘Elle Part II’ is net als Part I een soort jamsessie van de muzikanten en Ntjam Rosie. Lekker knallen op de instrumenten en de stembanden om een leuk intermezzo in het album te gooien.
‘Here’ is dan alweer de afsluiter van dit prachtige album. En het is een afsluiter waardig. Het genieten houdt maar niet op. Intiem, liefdevol, gevoelig, Ntjam pakt ons bij de hand en neemt ons mee op een prachtige song-tocht.

Conclusie? Prachtig! Ja Ntjam Rosie heeft een erg mooi album afgeleverd en daar zijn een aantal factoren verantwoordelijk voor.
Ten eerste is er de bijna betoverend mooie stem van Ntjam
Ten tweede ademt het gehele album een bepaalde sfeer aan wat het goed als geheel doet overkomen.
Ten derde viert vooral de muzikaliteit hoogtij. Leuke breaks, mooie verrassingen, muzikaal gaat het register aardig open.
Ten vierde: ren naar je platenboer en koop deze plaat.

Jij hebt 'm dus al in huis?

Vreemd genoeg trok dit album m'n aandacht vanwege de hoesfoto. Een hoesfoto waar de naam Ntjam Rosie zo vervangen had kunnen worden door de naam Grace Jones, al heeft deze dame op de cover ook wat weg van Janelle Monae. Hetgeen wat me aan dit album bleef boeien is de tamelijk aparte kleurklank van Ntjam. Een stemgeluid die we in Nederland niet vaak (lees: nog nooit?) hebben gehoord. Althans, ik kan zo snel geen voorbeeld(en) bedenken.
De sfeer van dit album heeft internationale allure. Wat is het eigenlijk? Wat jazz, een vleugje soul maar bovenal erg Ntjam Rosie zelf. De nummers zijn dusdanig gecomponeerd dat haar stem altijd weer optimaal uit de verf komt. Het feit dat er een aantal Franstalige nummers tussen de tracklist worden gezet, kan riskant zijn. Hier pakt het naar mijn idee echter goed uit. Het tast het luistergenot van dit album absoluut niet aan, het is zelfs een mooie aanvulling. Al blijf ik de Franse nummers wel wat minder vinden dan de Engelstalige.
Toch concludeer ik wel, dat dit een album is die enkel geschikt is om in z'n geheel te beluisteren. Dit is namelijk niet het type muziek waarvan ik even een nummertje tussendoor zou beluisteren. Daarnaast lijkt dit ook typisch album te zijn die voornamelijk aangenaam klinkt in de avonduren. Pluspunt is dat het album een bepaalde vorm van warmte uitstraalt.

En dat is juist de kracht!

Lekker zomers album! Past goed bij het weer. De hoge waarderingen van Reijersen begrijp ik (nog) niet. Het is toch allemaal redelijk de bekende weg? Wel een lekkere bekende weg en inderdaad: Jill Scott is niet ver weg (maar wel een paar klassen beter).

Wat Nicci zegt.

Top zangeres - ik hoop haar dit jaar eindelijk eens live te gaan zien, wanneer ze gaat touren met een update van dit album: Elle Reworked. In Need is mijn grote favoriet hier.