Eluvium - Static Nocturne (2010)

Eluvium noemt dit zelf een ''mini-album'', maar ik zie het gewoon als een volledige release, die overigens al vanaf 15 oktober te koop was (maar 200 van gedrukt, uitverkocht ook). Geen quasi-interessante percussie en zang zoals op Similes, maar weer de vertrouwde warme ambient, zo te horen.

Kijk eens aan, een Eluvium-track van 50 minuten. Mijn interesse is gewekt!

Bijzonder warme ambient-plaat.
De repetitieve pianomotiefen en langgerekte gitaarlijnen liggen veilig onder een dikke warme deken ruis.
Het is zwaar rozig worden en indommelen met je duim in de mond op deze plaat.Muziek die perfect aansluit bij de tijd van het jaar.

Eluvium gaat weer terug naar zijn roots, en direct is weet hoorbaar waarom deze man een van mijn favoriate artiesten is. Een bijzonder warme plaat (zoals jurado al aangeeft), maar toch met een stevig briesje. Zijn beste werk sinds Copia, en een ruime 4* waard.

Toch vrij weinig aandacht voor deze plaat, ik wilde hem al een tijdje terug toevoegen maar er was vrij weinig over te vinden. Heerlijke plaat, werkelijk een schitterend begin. Het klinkt als een tocht naar de diepe oceaan. Je begint aan de kust, belandt bij een strandhuisje en langzamerhand voel je het liefelijke water aan je voeten, aan je enkels en na een tijdje neem je een duik en ontdek je een wonderlijke onderwaterwereld.

Maiky, mevrouw Maiky en poezebeest Maiky zitten op het moment van schrijven midden in een verhuizing. Je hebt twee soorten verhuis/werkmensen. Je hebt de mensen die het liefst (en het hardst) inpakken, verven, vloertje leggen of muurtje behangen op de energieke riedeltjes van The Rolling Stones. En je hebt mij. Mensen die op dat soort momenten het liefst iets abstracter draaien.

En zo komt het dus dat, tijdens het enthousiast inpakken van de boeken en de films, Static Nocturne herhaaldelijk werd gedraaid. Werken in een roes, dat werkt bij mij en ik wil niets anders. Bovendien is dit album van een voortreffelijke kwaliteit. De herkenbare sound van Cooper, die combinatie van fijne, relatief heldere pianomelodieën, wazige achtergronden en herfstige ambient. Warm, troostend, lief en sereen - het zorgt voor een meer dan geslaagd werkstuk waar ik nog regelmatig naar zal terugkeren. Als het geen zomer is, tenminste. Hoewel...