Vrees dat ik een beetje met compleet foute verwachtingen aan dit album begonnen ben. Maar een Belgische electronic act, circa 1997/98, die op het Ant-Zen en Hymen label rondzwerft, wie denkt er niet aan powernoize. Silk Saw is anders, maar wat het wel is, is een pak moeilijker te beschrijven.
"Bridge Of Gor" opent met donkere waves, en een resem aan voice samples. Industrial en hardcore invloeden zijn te horen, maar ritmisch blijft het een pak kalmer. Ratelende maar niet al te complex, heeft zelfs een licht avant-garde sfeertje over zich. Aardig nummertje, maar komt nergens echt los, weet ook nergens echt te verroeren. Ook "You & I" heeft zo'n elitair sfeertje over zich, wat eigenlijk totaal niet aansluit bij de samplekeuze. Je verwacht rauwe muziek, maar je krijgt eigenlijk een nummer dat niet zou misstaan in een loungeclub. "The Name Of Rhum Is" ratelt er iets steviger tegenaan. Ritmes lijken geleend uit een dnb track, sfeer van het nummer leunt dicht tegen industrial aan.
"This Is The Bomb (Bomb 1)" lijkt veel op "Brigde Of Gor", duistere waves, veel voice sample gedoe en chille ritmes met stevige samples. "Grenade (Bomb 2)" brengt dan weer een soort van groovy clubtrackje, zachte beatjes en donkere waves met wat hippe klankjes in. "Use It, Throw It" schuwt zelfs grotendeels alle ritmes, buiten wat spaarse samples hier en daar, en heeft iets soundscape achtigs, al is het daar nog iets te repetitief voor. Afsluiten wordt gedaan met "A Perfect Human Brain", weer een zeer aardige sfeer, maar het conflict tussen verschillende sferen blijft er bij mij voor zorgen dat de tracks niet helemaal tot hun recht komen.
Interessant is dit zeker, goed vind ik het niet. Krijg geen grip op dit album, ik krijg steeds niet wat het album mij doet verwachten, en da's een beetje frustrerend. 2*, maar ben wel benieuwd hoe dit duo geëvolueerd is.