Celer - Salvaged Violets (2010)

Diepe dubbelaar. Een qua geluidssterkte rustige plaat met subtiele variaties die kalmerend werkt maar ook erg intens kan zijn. Misschien niet één om nog snel in 2010 erbij te pakken, maar voor de lange termijn een Celer plaat die denk ik goed is om ook te leren kennen.
De makers wisselden elkaar af in het maken van deze stukken, steeds maakte één van de twee er weer een stukje bij en ze behielden alles.
Wat ik hoor zijn kernachtige meditatieve drones die veel menselijke staten bevatten. Het is emotioneel zwaar bij vlagen, wat Celer vaker is naar mijn mening maar hier geregeld nog meer.
Deze plaat lijkt me een grote aanrader voor liefhebbers van Stars of the Lid.

Bedankt John Doe, dat je deze hebt uitgelicht van de enorme vergaarbak van Celer albums die er tegenwoordig uitkomen. Deze drones hebben me al vanaf de eerste keer beluisteren - ik ben geneigd te zeggen: bevoelen, verkennen - in hun greep. Ik kan nog niet bewoorden, dus bevatten, waarom dat precies is en waarom bij precies dit album. Ik zou aan de liefhebbers van het genre aanraden om nog dit jaar dit album te bestellen.