TRU - Understanding the Criminal Mind (1992)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: In a Minute
-
Nigga's from Calli (4:21)
-
Fuck That Shit (4:12)
-
Let's Do It (3:50)
-
Little Slut (3:45)
-
Fuck the System (4:33)
-
Tell Them What's Going On (3:32)
-
I Ain't Going Out That Way (3:42)
-
I'm the Funkiest (3:21)
-
I Wear a Bullet Proof Vest (3:24)
-
Understanding the Mind of a Criminal (4:23)
-
1-900-Crime (1:27)
0
geplaatst: 17 mei 2011, 22:44 uur
Tussen 1995 en 2000 was TRU een van de bekendste No Limit-acts. Het drietal bestond uit de broers Master P, C-Murder en Silkk The Shocker en werd door veel fans op handen gedragen, met enkele nummer één hits tot gevolg. Niet heel verrassend: bij No Limit draaide het van begin af aan om loyaliteit en kameraadschap - en waar komt dat nou duidelijker naar voren dan bij drie elkaar verdedigende broers? Maar het duurde een paar jaar tot dit inzicht tot Master P zou doordringen; eerst gebruikte hij TRU alleen maar als verzamelnaam voor alles wat No Limit in huis had.
Ook geen gek idee, alleen had het label nog amper iets in huis - C-Murder en Silkk The Shocker waren nog niet eens begonnen met rappen. Op Understanding Tha Criminal Mind is Master P zelf dan ook voornamelijk aan het woord, regelmatig ondersteund door de hierboven besproken E-A-Ski en rappers als Big Ed, Fonzo, Milkman, Markest Bank en Daniel Fry. Van dit rijtje namen is alleen Big Ed (RIP) langer dan een paar jaar bij het label gebleven, wat duidelijk aangeeft dat generaal Master P hier nog volledig zoekende is. Dit vertaalt zich naar de muziek: de groep is niet op elkaar ingespeeld, de beats schommelen heen en weer tussen west- en eastcoast, net zoals de rappers continu wisselen qua stijl. Af en toe zit er een aardig concept/element tussen, maar het geheel mist alle eenheid en kracht om ook maar even bij te blijven. En met titels als "Little slut", "I wear a bullet proof vest", "fuck the system", "niggas from Cali", "fuck that shit" wordt er ook wel heel weinig aan de verbeelding van de luisteraar overgelaten. Nee, Understanding Tha Criminal Mind klinkt misschien soms wel aardig, maar het is vooral een product van een label dat net in de scene komt kijken. In een historisch overzicht van No Limit is het album daarom wel interessant, maar de strijd met concurrenten als Ca$h Money wordt er allerminst mee gewonnen. (Bruggetje.) Wellicht biedt 1993 in dat opzicht meer perspectief? (Cliffhanger.)
Pluspunt: een TRU-album zonder Silkk The Shocker.
Minpunt: de remake van Marvin Gaye's klassieker 'What's Going On', getiteld 'Tell them what's going on'. De meest zielige track ooit gewijd aan onderdrukking van de Afro-Amerikaanse bevolking.
Beste line: "Cuz' I'm getting paid//I don't let you treat every black man like a slafe" [/quote] (wie 'm snapt, mag 'm uitleggen)
Ook geen gek idee, alleen had het label nog amper iets in huis - C-Murder en Silkk The Shocker waren nog niet eens begonnen met rappen. Op Understanding Tha Criminal Mind is Master P zelf dan ook voornamelijk aan het woord, regelmatig ondersteund door de hierboven besproken E-A-Ski en rappers als Big Ed, Fonzo, Milkman, Markest Bank en Daniel Fry. Van dit rijtje namen is alleen Big Ed (RIP) langer dan een paar jaar bij het label gebleven, wat duidelijk aangeeft dat generaal Master P hier nog volledig zoekende is. Dit vertaalt zich naar de muziek: de groep is niet op elkaar ingespeeld, de beats schommelen heen en weer tussen west- en eastcoast, net zoals de rappers continu wisselen qua stijl. Af en toe zit er een aardig concept/element tussen, maar het geheel mist alle eenheid en kracht om ook maar even bij te blijven. En met titels als "Little slut", "I wear a bullet proof vest", "fuck the system", "niggas from Cali", "fuck that shit" wordt er ook wel heel weinig aan de verbeelding van de luisteraar overgelaten. Nee, Understanding Tha Criminal Mind klinkt misschien soms wel aardig, maar het is vooral een product van een label dat net in de scene komt kijken. In een historisch overzicht van No Limit is het album daarom wel interessant, maar de strijd met concurrenten als Ca$h Money wordt er allerminst mee gewonnen. (Bruggetje.) Wellicht biedt 1993 in dat opzicht meer perspectief? (Cliffhanger.)
Pluspunt: een TRU-album zonder Silkk The Shocker.
Minpunt: de remake van Marvin Gaye's klassieker 'What's Going On', getiteld 'Tell them what's going on'. De meest zielige track ooit gewijd aan onderdrukking van de Afro-Amerikaanse bevolking.
Beste line: "Cuz' I'm getting paid//I don't let you treat every black man like a slafe" [/quote] (wie 'm snapt, mag 'm uitleggen)
0
geplaatst: 18 januari 2025, 16:25 uur
De rap is van wisselende kwaliteit (en nooit hoogstaand), maar de degelijke funky west coast beats zorgen ervoor dat dit een prima album is.
Wel is het veelzeggend dat Master P zijn We Are The World parodie blijkbaar zo goed vond, dat hij het zowel op Mama's Bad Boy als op deze plaat heeft gebruikt.
We are the world
We are the dealers
We are the ones that sell crack cocaine
So let's start sellin'
Wel is het veelzeggend dat Master P zijn We Are The World parodie blijkbaar zo goed vond, dat hij het zowel op Mama's Bad Boy als op deze plaat heeft gebruikt.
We are the world
We are the dealers
We are the ones that sell crack cocaine
So let's start sellin'
* denotes required fields.
* denotes required fields.