The Coup - Genocide & Juice (1994)

Ik vind de productie en stijl best veel op die van Souls of Mischief lijken. The Coup komt ook uit Oakland.
De stem van 1 mc (met een hogere stem) lijkt ook op die van Opio. Is dat Boots Riley?

Nee, Boots Riley is de lead singer en heeft een zwaardere stem. E-Roc met zijn hoge stem heeft wél wat weg van Opio. Vind dit overigens niet echt lijken op Souls of Mischief. The Coup schrijft zich volledig in in het gangbare geluid aan de Westkust: jaren '70 funksamples met opvallende bassen, synthesizers,... terwijl Souls Of Mischief vooral een jazzy stijl had en meer "Oostkust"-achtig klonk.

Dit album bezorgt me altijd wel een plezierige luisterbeurt. Zonnige trage funky beatjes met dat typische platte Westcoast-accent. Maar in tegenstelling tot het nihilistisch geflow van de gangsters uit The Bay Area en L.A., die eigenlijk een patent hebben op deze stijl van producties, wil The Coup wel degelijk iets zeggen. The Coup is een groep die nogal politiek gericht is. En hun communistisch links gedachtegoed sijpelt zeker ook binnen in hun teksten. Zo lachen ze vooral graag met de rijke kapitalistische miljardairs van USA en spreken ze vrijuit over het beroven van de rijken om aan de armen te geven (Robin Hood-style).

Leuke nummers zijn "Fat Cats, Bigga Fish", "Pimps" & "Takin These" (= een trilogische eenheid), Hip 2 tha Skeme, "Gunsmoke" & "Santa Rita Weekend" (met een erg pimpy basslijntje: Oakland op zijn best met Spice-1 en E-40 (die weliswaar een vreselijke rapper blijft)).

3,5*

Pimps is wel erg grappig haha, Donald Trump was toen al lekker om tegenaan te schoppen.