David Broza - Night Dawn (2010)
Alternatieve titel: The Unpublished Poetry of Townes van Zandt
mijn stem
geen stemmen
Israël
Wereld / Folk
Label: S-Curve
-
Soul to Soul (3:57)
-
Southern Cross (6:00)
-
Holes in My Soul (6:48)
-
Long Ball Hitter (2:15)
-
Old Satan (3:52)
-
Night Dawn (Silver Dollar) (4:08)
-
Carolina (4:14)
-
Jeanene (3:49)
-
Untitled (2:30)
-
The Deer (4:28)
-
Harm's Swift Way (6:06)
-
Too Old to Die Young (4:44)
0
kiriyama
geplaatst: 9 november 2014, 15:18 uur
Bijzonder album.
Slechts tweemaal hebben David Broza en Townes van Zandt elkaar gezien en gesproken. Beide keren in 1994. Toen Townes drie jaar later overleed bleek het zijn wens dat Broza enkele van zijn teksten van muziek zou voorzien. Waarom Townes Broza uitkoos is eigenlijk voor iedereen een groot raadsel, ook voor Broza zelf. Het was logischer geweest als hij een van zijn bekende muzikale vrienden als Guy Clark of Steve Earle had gevraagd. En waarschijnlijk hadden zij ook een album afgeleverd dat dichter bij het gevoel van Townes was gebleven.
Ik ken verder niet zoveel van de heer Broza, maar het is toch duidelijk dat hij vooral wereldmuziek maakt. Country hoor ik er niet echt in. Ook dit album is pure wereldmuziek en staat scheef tegenover de meer zwaarmoedige country en folk van Townes van Zandt. Fans van Townes kunnen dan ook maar beter met een aangepast verwachtingspatroon hieraan beginnen.
De teksten zijn, voor zover ik daar info over kan vinden, geschreven in de laatste paar jaar van Van Zandt's leven. Op het net circuleert ook een bootleg met de laatste studiomomenten van Townes waar hij bijvoorbeeld 'Old Satan' probeert te zingen. Helaas klinkt het nergens naar. Townes klinkt alsof hij al bijna in het graf ligt.
Objectief gezien is dit een prima, weinig opzienbarend album. Nu heb ik zelf niet zo veel met wereldmuziek, dus de echte kwaliteit kan ik moeilijk doorgronden. Het klinkt allemaal vrij vrolijk en frivool. Townes klonk zo soms ook wel, maar dit is toch een heel andere sfeer. De teksten zijn zoals altijd weer sterk. Misschien niet zo goed als z'n beste werk, maar wel erg herkenbaar en fijn. In het boekje staan gelukkig ook alle teksten, alleen daarvoor al is de CD me het geld waard.
Toch vind ik het moeilijk om nu te zeggen wat een doorsnee luisteraar hier aan heeft. Voor Broza fans kan ik niet spreken, maar wie denkt een Townes van Zandt 2.0 album te krijgen komt van een koude kermis thuis. Ik had zelf toch ook gewoon liever gehad dat een Steve Earle of (vooral) Guy Clark met dit werk aan de gang was gegaan. Het feit dat Townes echter de muziek van Broza kende én hem toch heeft gevraagd voor dit project laat wel zien dat Townes er zelf klaarblijkelijk anders over dacht. Waarom precies? Dat komen we nooit meer te weten.
En zo is dit uiteindelijk een interessant album. Interessant, maar niet per se geslaagd. Of wel geslaagd maar daardoor minder interessant? Ik weet het ook niet. Misschien was dit wel gewoon het laatste testament dat Townes van Zandt achterliet om aan de hele wereld nog eenmaal te tonen dat hij altijd lekker doet waar hij zelf zin in heeft. En zo'n grap kan ik goed waarderen.
3* (???)
Slechts tweemaal hebben David Broza en Townes van Zandt elkaar gezien en gesproken. Beide keren in 1994. Toen Townes drie jaar later overleed bleek het zijn wens dat Broza enkele van zijn teksten van muziek zou voorzien. Waarom Townes Broza uitkoos is eigenlijk voor iedereen een groot raadsel, ook voor Broza zelf. Het was logischer geweest als hij een van zijn bekende muzikale vrienden als Guy Clark of Steve Earle had gevraagd. En waarschijnlijk hadden zij ook een album afgeleverd dat dichter bij het gevoel van Townes was gebleven.
Ik ken verder niet zoveel van de heer Broza, maar het is toch duidelijk dat hij vooral wereldmuziek maakt. Country hoor ik er niet echt in. Ook dit album is pure wereldmuziek en staat scheef tegenover de meer zwaarmoedige country en folk van Townes van Zandt. Fans van Townes kunnen dan ook maar beter met een aangepast verwachtingspatroon hieraan beginnen.
De teksten zijn, voor zover ik daar info over kan vinden, geschreven in de laatste paar jaar van Van Zandt's leven. Op het net circuleert ook een bootleg met de laatste studiomomenten van Townes waar hij bijvoorbeeld 'Old Satan' probeert te zingen. Helaas klinkt het nergens naar. Townes klinkt alsof hij al bijna in het graf ligt.
Objectief gezien is dit een prima, weinig opzienbarend album. Nu heb ik zelf niet zo veel met wereldmuziek, dus de echte kwaliteit kan ik moeilijk doorgronden. Het klinkt allemaal vrij vrolijk en frivool. Townes klonk zo soms ook wel, maar dit is toch een heel andere sfeer. De teksten zijn zoals altijd weer sterk. Misschien niet zo goed als z'n beste werk, maar wel erg herkenbaar en fijn. In het boekje staan gelukkig ook alle teksten, alleen daarvoor al is de CD me het geld waard.
Toch vind ik het moeilijk om nu te zeggen wat een doorsnee luisteraar hier aan heeft. Voor Broza fans kan ik niet spreken, maar wie denkt een Townes van Zandt 2.0 album te krijgen komt van een koude kermis thuis. Ik had zelf toch ook gewoon liever gehad dat een Steve Earle of (vooral) Guy Clark met dit werk aan de gang was gegaan. Het feit dat Townes echter de muziek van Broza kende én hem toch heeft gevraagd voor dit project laat wel zien dat Townes er zelf klaarblijkelijk anders over dacht. Waarom precies? Dat komen we nooit meer te weten.
En zo is dit uiteindelijk een interessant album. Interessant, maar niet per se geslaagd. Of wel geslaagd maar daardoor minder interessant? Ik weet het ook niet. Misschien was dit wel gewoon het laatste testament dat Townes van Zandt achterliet om aan de hele wereld nog eenmaal te tonen dat hij altijd lekker doet waar hij zelf zin in heeft. En zo'n grap kan ik goed waarderen.
3* (???)
* denotes required fields.
* denotes required fields.