Hercules & Love Affair - Blue Songs (2011)

Hopelijk weer met Antony....

Nee, deze keer niet. Bloc Party's Kele Okereke is wel van de partij.

Het schijnt wat meer house dan disco te worden deze keer. De stem van Kele leent zich daar ook wel voor.

Ben hier wel benieuwd naar, de single My House is in ieder geval weer erg fijn.

Hier kijk ik samen met de nieuwe Cut Copy naar uit

Wat een heerlijke oldschool danceplaatje is My House zeg

Klinkt leuk ja.

Ik was niet echt van plan om dit album te gaan beluisteren, omdat hun s/t me nooit heeft kunnen overtuigen, maar ik ben nu toch wel een beetje nieuwsgierig geworden.

Let op: trend van 2011

Inderdaad.

Heel eerlijk gezegd had ik niet zo'n interesse in dit album. Antony was de magneet die me naar het vorige album trok, maar ik geloof dat het zonder hem ook wel eens erg lekker kan gaan klinken als ik dit zo hoor.

Dacht juist dat we die retro-disco/house in 2010 wel gehad worden. Ik word hier eerlijk gezegd niet vrolijk van. Moet toch een beetje denken aan back-to-the-90s-feesten waar stellen staan die de oppas hebben laten komen om in de plaatselijke buurtsoos weer eens lekker ouderwets gek te kunnen doen.

Shaun Wright haar stem doet me een beetje denken aan Adeva, een zangeres uit eind jaren 80 die ook aanstekelijke dance uitbracht.

Hier te beluisteren:
Hercules & Love Affair - Blue Songs on SoundCloud

Ik ben niet zo onder de indruk van de eerste luisterbeurt.
Vaak hoor ik dingen waarvan ik denk: hee, die heb ik op de debuutplaat al eerder gehoort.

De eerste 5 tracks zijn wel retro leuk, daarna wordt het wat minder en het klinkt alsof de muziek nog draait, terwijl de dansvloer nagenoeg leeg blijft. Ook op de luisterpaal.

Ik geef toe dat ik de vorige cd alleen maar ben gaan beluisteren doordat Antony er zo'n grote rol op speelde. Antony is er nu niet meer bij dus de noodzaak om deze nieuwe Hercules and Love Affair te beluisteren was niet zo groot meer. Zo bijzonder waren die nummers nu ook weer niet, het is dat Antony er op meedeed. Enfin. Blijkbaar toch leuk genoeg om toch ook Blue Songs te beluisteren. Het vooruitgesnelde My House werkte uitnodigend genoeg daarvoor (het gekke is wel dat ik het nu ik dit album in z'n geheel hoor toch weer niet zo heel geweldig vind, maar dat terzijde).
Verder is het allemaal toch wel een beetje zoals op hun vorige: gezellige dansdeuntjes, beetje ene oor in en andere weer uit. Maar nu mis ik toch wel Antony die het toen flink optrok.
Nu blijven best leuke deunen over die vaak een flinke retrosaus meekrijgen en daar blijft het dan wel bij. De jaren '90 herleven flink en dat is voor af en toe best geinig, maar of dit album daar een blijvertje mee gaat worden.... ik vrees het niet.
Een alleraardigst plaatje dus. Lekker luchtig over doen, doen ze zelf denk ik ook wel (mag het hopen).
De Blue Songs stijl was in de jaren '90 nooit echt mijn ding en dat gaat het nu ook niet worden. Het is me soms gewoon ook wat te saai allemaal.

Fantastiche plaat. Opener Painted Eyes zuigt me op en laat me niet meer los. De rest klinkt heerlijker, dieper en zwaarder dan de eerste plaat. Tot dusver de plaat van 2011 voor mij. Ik mis Anthony totaal niet eigenlijk.

Painted Eyes, My House, I Can't Wait, Step Up en It's Allright zijn mijn favorieten.

Opener 'Painted Eyes' gaf me het gevoel dat dit wel eens een OK-plaatje zou kunnen zijn. Helaas is het dat niet, en kunnen de overige songs me maar matig boeien. Het ligt misschien ook wel een beetje aan mezelf, niet helemaal mijn ding waarschijnlijk, maar ik kan er verder ook niet veel aan doen. Beetje een zoutloos plaatje.

2 sterren

Tja, die 80-90s disco sound wordt wel weer populairder, ook bij de jongeren. Op veel dance festivals/feesten heb je een tent/zaal waar het gedraaid wordt. Ik moet zeggen dat ik het ook wel kan waarderen, vooral aan het begin van een lange dag/avond dansen is het leuk. Dit album kan me dan ook wel redelijk bekoren, met name de eerste drie tracks zijn zeer genietbaar. Later piekt het weer even met de nummers I Can't Wait en Step Up, maar verder is het allemaal een beetje het ene oor in andere oor uit.

3*

Normaal gesproken heb ik echt een hekel aan 80's of 80's like muziek.
Dit is ook 80's like voor mij maar het is zeker niet zo slecht als het andere grut.
Op de een of andere manier kan ik er wel van genieten, maar niet te vaak.
Het heeft wat weg van Club muziek van 80's begin 90's maar dan met wat electro dingetjes.
Normaal vind ik zang op house muziek vrij irritant, maar op deze plaat is het goed zodat het niet te eentonig wordt. 3-3.5* zit er een beetje tussenin.