Mitchell Akiyama - Hope That Lines Don't Cross (2001)

Er gebeurt niet veel spectaculairs in dit werk. Deze muziek moest niet aan de wereld toevertrouwd worden, een allesverterende urgentie zal je hier niet bespeuren

Haast achteloos, vrijblijvend waait deze muziek je tegemoet. En toch ... luister ik hier naar met gaarnte. Testklankmuziek, zo zou ik het kunnen omschrijven ...

Heb deze maar 2e hands gekocht, hij is in de winkel amper te krijgen.

Dit is echt een cd die de eerste paar luisterbeurten aan je voorbij waait, soms zitten er dingen in die je aandacht trekken, maar soms is dat dan weer snel voorbij.
Ik geef hem voor nu 4*, word misschien nog hoger.

Erg prettig album. Vooral Resists Change Nicely is geweldig mooi.

Subtiele gruizige ambient (dub)techno met rustige ritmes en melodieën. Over het geheel is het teneergeslagen qua emotie, op een subtiele manier. Wanneer ik de tijd ervoor neem vallen er genoeg mooie verschillende emoties op en komt de plaat tot leven. De eerste helft vind ik enigzins vergelijkbaar met muziek van de eerste albums van Shuttle 358, waar ik een liefhebber van ben. Verder zou dit beïnvloedt kunnen zijn door dubtechno (Basic Channel en Chain Reaction). Toch klink het eigen. Knap en solide lo-fi ambient album.

Gruizige ambient techno met een neerslachtige en in het geval van de afsluiter, zelfs dreigende sfeer. Leuke muziek. 3.5*

Ken je zijn Mort Aux Vaches plaat?
Die vind ik persoonlijk een pak beter.

Nog niet, maar zal er vast en zeker nog wel een keer van komen. Vond deze op Spotify, vandaar dat ik het eerder beluisterde.