MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

DeVotchKa - 100 Lovers (2011)

mijn stem
3,60 (34)
34 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Roots
Label: ANTI-

  1. The Alley (5:04)
  2. All the Sand in All the Sea (4:50)
  3. One Hundred Other Lovers (4:11)
  4. The Common Good (4:26)
  5. Interlude 1 (0:40)
  6. The Man from San Sebastian (3:45)
  7. Exhaustible (3:30)
  8. Interlude 2 (0:24)
  9. Bad Luck Heels (4:15)
  10. Ruthless (4:48)
  11. Contrabanda (3:55)
  12. Sunshine (4:55)
totale tijdsduur: 44:43
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
3,5
Nick Urata zingt behoorlijk dramatisch op de melancholisch in strijkers gedrenkte opener The Alley. De gypsy sound lijkt hier ver weg. Een sound die DeVotchKa toch hun unieke stijl geeft en die ook op dit album weer in volle glorie aanwezig is.
All the Sand in All the Sea is wat dat aan gaat een perfect voorbeeld waar dit album voor staat: die unieke sound lijkt op 100 Lovers een grootser geluid meegekregen te hebben. Wat wijdere gebaren, maar dan op z'n DeVotchKas. Misschien komt het omdat ze in het voorprogramma van Muse gestaan hebben?
DeVotchKa slaagt er op 100 Lovers wederom in om allerlei uithoeken in de muziek samen te smeden tot één geheel. Exotisch, erotisch, euforisch en melancholisch.
Spannend is het zeker en ik vind het smullen geblazen.
De hoes lijkt treffend gekozen voor hetgeen de band hier biedt: het lijkt een bevrijdend gevoel te geven en dat op ingetogen wijze, donkerder ook wel terwijl ze de luchtiger zomersound ook niet uit het oog verliezen zoals op Bad Luck Heels (sowieso krijgt het album een meer exotischer en luchtiger geluid naar het einde toe).

How It Ends was een sterk staaltje muziek en A Mad and Faithful Telling viel wat tegen. 100 Lovers zorgt er bij mij voor dat ze zichzelf weer helemaal op de kaart zetten. Prachtalbum!

avatar van Thomas91
4,0
Fijn album dit! Het titelnummer vind ik overigens het minst. Zoals Aerodynamic boven mij al zegt is het erg dramatisch (in de goede zin van het woord). Ik heb Devotchka al eens eerder beluisterd, maar ik denk dat dit album mij wel het meest bevalt. Hun eerdere albums zullen binnenkort echter ook weer langskomen. Fijne, sfeervolle muziek met veel verschillende invloeden.

avatar van hidalgo
All the Sand in All the Sea vind ik het mooiste nummer super drama heerlijk
de rest moet ik nog beluisteren maar moet zeggen ligt goed in het gehoor kwam bij toeval
aan deze cd heerlijk toch dus vandaag de cd beluisteren voor ik punten kan geven
toch

avatar van jorro
3,5
In de onthullende beschouwingen over mijn muziekverzameling stuit ik vandaag op "100 Lovers", een album uit 2011 van de Amerikaanse formatie Devotchka. De ouverture van dit auditieve avontuur wordt gekenmerkt door "The Alley", een compositie die de toon zet met zijn betoverende introductie, een lichtend baken in de schemering.

Voortschrijdend naar "All the Sand in All the Sea", word ik getroffen door een nog meer sublieme schoonheid. De strijkers betoveren, voeren de luisteraar mee op een golven van harmonieuze pracht.

De reis vervolgt met "100 Other Lovers", een nummer dat fascineert, maar de magie bereikt een zengende climax met "The Common Good". Hier ontvouwt zich een melodie, door de strijkers gevoerd, die de ziel omarmt met haar majesteitelijke schoonheid.

Een adempauze wordt ingelast met "Interlude 1", een kortstondig intermezzo van veertig seconden, waarna "The Man from San Sebastian" de sfeer hervormt met zijn fraaie accordeonklanken, door de Spaanse vervoering als een vurige dans door de straten.

Met "Exhaustible" word ik meegenomen in een bekoring die onweerstaanbaar meeslepend is, ondanks de onconventionele charme van de fluittonen die door de lucht zweven.

Na een vluchtige onderbreking door "Interlude 2", nauwelijks drieëntwintig seconden lang, word ik geconfronteerd met "Bad Luck Heels", een nummer dat een sluimerende herinnering ontwaakt, echter zonder de verwachte impact. "Ruthless" blijft eveneens achter, het mist de initiële vonk, ondanks de Spaanse passie die het probeert op te roepen. De voormalige scherpte, lijkt verloren.

De reis nadert zijn einde met "Contrabanda", een track die mijn ziel eveneens niet beroert. Het raakt niet de snaar van persoonlijke resonantie. Gelukkig, sluit "Sunshine" het album af met een verfrissende terugkeer naar aangename melodieuze vertrouwdheid.

In reflectie, "100 Lovers" presenteert zich als een diptiek van tegenstellingen: een aanvang gevuld met pure betovering, gevolgd door een tweede helft waarin de luister verlangt naar de betoverende beloften van het begin. Dit album, een symfonie van emotionele weelde en desillusie, blijft desondanks een fascinerende auditieve reis die de complexiteit van het hart weerspiegelt.

Eerder gepubliceerd op www.jorros-muziekkeuze.nl

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 13:56 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 13:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.