Chris de Burgh - Spark to a Flame (1989)

ik mis hier toch het leuke Patricia The Stripper

hmmm.. dit is een andere die ik heb. Daar staat 'Patricia the Stripper' wel op. En zo uit het hoofd staat 'A Spacemen Came Traveling' later op mijn cd dan nummer 9

een aardig songschrijver en zanger. de uitvoeringen zijn wat gladjes, een ruw randje zou mij welkom zijn

Ja, 't Is nogal soft allemaal hier. Ik denk dat dit verzamelalbum is samengesteld met het oog op de grote markt die Chris de Burgh opeens voor zichzelf gecreeerd zag door de wereldhit The lady in red. Deze is duidelijk afgestemd op het publiek dat viel voor dat ene nummer. Nou geef ik direct toe dat Chris de Burgh op eerdere albums uitsluitend beschaafd rockt, als-ie al rockt, maar toch vind ik dit album een wat eenzijdige kijk geven op het repertoire van de man.

Vrijwel alle hits tot die tijd - nou ja, in de meeste gevallen singles die de tipparade haalden en wat airplay kregen - staan er wel op en per saldo luistert het prettig weg. Maar ik heb toch het idee dat die ene grote hit een molensteen om 's mans nek is geworden. Enerzijds is hij er een stuk bekender door geworden, anderzijds rekenen hele volksstammen hem af op dat ene zwijmelnummer.

Wat hier overblijft is een goed, 'netjes' geproduceerd album, met merendeels sterke songs, die ook nog eens behoorlijk goed worden gezongen. Maar het moet je liggen natuurlijk...

Hoogtepunten zijn Borderline en A spaceman came travelling. Kijk, zijn het toch weer de rustige nummers waarin Chris de Burgh vocaal excelleert. De meer rockende nummers Don't pay the ferryman en The getaway vind ik ook niet slecht, maar verder wordt het album teveel gedomineerd door ietwat saaie midtempo-nummers die teveel op elkaar lijken.

Naast het geinige Patricia the stripper (hierboven al aangestipt) mis ik hier The head and the heart - ook een ballad die een diamantje in 's mans repertoire vormt. Maar ja, de samenstellers dachten natuurlijk: er staan al zoveel ballads op...

Gaucho, inderdaad geen representatieve bloemlezing: 14 van de 16 nummers komen van slechts drie recente albums, terwijl hij negen albums heeft gemaakt sinds 1975. Vier worden totaal genegeerd. Ik vind Don't pay the Ferryman, High on Emotion en Spaceman erg fijne liedjes.