Dat ze het instrumentaal kan, bewees Georgia met haar laatste album Ocotea. Haar jazzkant vond daarmee de geschikte uitlaatklep. Deze instrumentals zijn meer van de futuristisch funky hiphopkant, en daar weet ze zonder vocalen toch minder mee te boeien. De producties zitten weer uitstekend ineen en het album vloeit prima voort, maar het dringt te weinig door. De muziek is vaak ook zeer dik opgebouwd, met heavy synths en toestanden waardoor VWETO nogal zwaar op de maag blijft liggen. Zwaartekracht, dat betekend vweto dan ook in het Swahili. Geen vervelende nummers, maar ook niet de moeite er een album voor uit te brengen. Volgende keer weer meer body en soul graag!