Oneida - Each One Teach One (2002)

Sheets of easter!

mooi he

Ronduit gers.

Maar de eerste keer dat ik het hoorde dacht ik bijna even dat de plaat bleef hangen.

Sheets of easter is zeker wel vet

You've got to look into the LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT LIGHTLIGHTLIGHTLIGHTLIGHT.

Geweldige plaat. Niet alleen de eerste twee nummers zijn briljant, dat is de rest ook.
De eerste twee nummers zijn heerlijk repetitief en psychedelisch.

Van Ataloona kreeg ik dit album om te reviewen en hij vroeg aan mij: Heb je deze ooit gehoord? Ik zei dat ik hem nog niet gehoord had en ik zou er bijna spijt van krijgen. Dit album wil je namelijk niet horen. Rated O vond ik namelijk best wel goed en gaf ik 3 sterren, maar deze.....

Een marteling! Het eerste nummer is misschien wel een van de irritantste nummers die ik ooit gehoord heb. Repetitie mag, maar het moet ook weer niet zo extreem. In de eerste minuten vind ik het niet zo erg maar na 10 minuten gaat het extreem op je zenuwen werken. Het tweede nummer van CD 1 heb ik na 7 minuten uitgezet, ik werd er echt gek van. Hoe kun je hier in godsnaam naar luisteren?

CD 2 is een heel klein beetje beter, maar nog steeds een ramp. Het enige wat ik goed vind aan dit album zijn de geweldige drumpartijen. Weer heel de tijd die kloterepetitie en als je denkt dat je het ergste hebt gehad komt echt een afgrijselijk nummer: Rugaru. Wat een valse zang en irritante geluiden, ik kan dit amper muziek noemen.

Een keer en nooit meer is mijn advies. Door de drums krijgt dit album nog 1 ster.

Verassend

Ik dacht dat jij dit wel zou kunnen waarderen, ach volgende keer beter

Hoe kon je denken dat ik dit goed zou vinden?

Lekkere harde beukende rock ging er bij jouw wel in dacht ik, maar ik denk dat Oneida niks voor jouw is als je Rated O een 3* geeft en deze een 1*

En trouwens, ik vroeg of je al bekend was met Oneida, als ik wist dat je Rated O slechts 3* had gegeven had ik dit album niet zo snel aangeraden. En bij de volgende keer gewoon zeggen na de eerste 2 nummers dat je er niet tegen kan, ik vind het jammer als je tegen je zin door gaat luisteren

dat eerste nummer.

Juist hulde dat ie heeft doorgeluisterd, goed werk Don

Dit zijn nu de reviews waar ik iets mee kan, ik ga deze dus ff overslaan... zoveel vertrouwen heb ik nog wel in Don's mening.....

Ik denk eigenlijk dat jij dit best wel kan waarderen, denk ik

Waarom denk je dat?

Dat eerste nummer

Inderdaad. Dat nummer is echt veel te...

lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang lang....

dradig

Dat eerste nummer zou ik 5* geven en zou zeker in mijn top 100 beste nummers zetten. Er zitten heel subtiele variaties verstopt in dat monotome gedreun.

Door die subtiele variaties vergeet je zeker dat er zon 543493215421395413 keer achter elkaar op monotone wijze LIGHT geroepen wordt

Integendeel, dat monotome geroep zorgt juist voor een prachtig trance-achtig effect, waardoor elke kleine verandering enorm opvalt.

Interessant artikel over het totstandkomen van deze plaat en het beruchte Sheets of Easter.

Stuit hierop via een Spotify playlist. Hoe heeft die al die tijd langs mij heen kunnen gaan. Dit is geewelldiiiiig! Glimlachen bij Sheets of Easter

Je hebt gelijk gekregen... prachtplaat!

Altijd fijn om na 7 jaar toch nog je gelijk te krijgen!

Toen ik in een platenwinkel wat aan het struinen was en dit album tegenkwam, dacht ik een ogenblik dat het om Peng! van Stereolab ging. Ongetwijfeld door de kleurstelling van de hoes.
Maar Peng! had ik al en deze nog niet, deze toen meegenomen.
En als ik dan naar Sheets of Easter luister, moet ik al dan niet onwillekeurig aan Stereolab denken. Lekker monotoon en lang. Dat vind ik dan grappig.