Die Like a Dog - Fragments of Music, Life and Death of Albert Ayler (1994)

Een bijzonder werk dit. Sommige stukken en dan vooral het spel van Brotzmann zorgen er voor dat het wat in kakt, de laatste minuten van No 1 bijvoorbeeld. Maar te gelijk is dit erg op zwepend en zeker in de lijn van Ayler.

Ik ben geen groot fan van William Parker, op nieuwere platen bromt hij me soms wat te veel. Toch speelt hij in No4 een solo, wat deze plaat zelfs in de toekomst naar een 4,5* kan brengen. Op de hele plaat gaat de man als een beest te keer.