Mike Oldfield - Elements [Longbox] (1993)

ELEMENTS longbox 1993

De meest verschrikkelijke longbox die ik ken en die ik altijd weigerde te kopen.
Het gaat me daarbij niet om de muziek (ik ben een groot fan van zijn werk bij Virgin),
maar om de trackkeuze. Die is werkelijk te idioot voor woorden op sommige momenten.

Er wordt in de box voor een aantal rarities gekozen (altijd leuk),
maar er worden er ook een heleboel die minstens zo sterk zijn, overgeslagen.
Deze box was een unieke gelegenheid geweest om daar anders wel werk van te maken.

Zo'n boxen hinken altijd op twee benen:
of men biedt een keurige dwarsdoorsnede van het beste wat de artiest in huis heeft,
of men focust op rariteiten die buiten de regulier albums vallen. Deze box is vis noch vlees.

Het uitgangspunt was anders mooi: een 4cd box die Oldfields werk linkt aan de 4 elementen.
Maar vervolgens pakt men uit met een chronologisch overzicht dat enkele sterke albums
zwaar onderbelicht (Discovery) en enkele mindere platen (QE2) veel te dik in de verf zet.

De tracks werden door Virgin geremasterd voor deze release
die eigenlijk vooral wilde incashen op het succes van Tubular Bells II,
Oldfields allereerste album voor zijn nieuwe label Warner.

Beginnen doen we met de beide helften van Tubular Bells (1973). Die waren op dat moment
geremasterd voor een 20jarige jubileum editie en had elke die hard fan ondertussen ook in huis.
Mocht men deel 2 hebben weggelaten, was er al direct meer ruimte geweest voor bonusmateriaal.

Of voor het integrale, deel 1 van Hergest Ridge (1974) bijvoorbeeld.
Want deel 1 van Ommadawn (1985) staat er wel volledig op. Waarom Hergest Ridge moest worden
geknipt is niet duidelijk. Ook Incantations (1978) komt er bekaaid vanaf met een fragment uit deel 2.

In Dulci Jubilo en Portsmouth zijn de verplichte instrumentals.
Ook de single William Tell Ouverture is van de partij, net zoals Guilty en Blue Peter.
Maar Cuckoo Song ontbreekt. In de plaats daarvan het nooit eerder verschenen Vivaldi in C.
Een interpretatie van Vivaldi die heel dicht bij William Tell Ouverture aanleunt.

Met Argiers en First Excursion kijgen we sterke b-kantjes (ook bekend van Boxed).
Een ander raadsel is dan weer de inclusie van Sailor's Hornpipe (dat toch al vervat zat
in deel 2 van Tubular Bells). Pipetune en Wrekorder Wrondo worden daarom node gemist.

De matige albums Platinum (1979) en QE2 (1980) kunnen rekenen op heel wat bijval.
Woodhenge, delen 3 en 4 van Platinum en een live versie van Punkadiddle aan de ene kant
en Taurus 1, Sheba, de single edit van Wonderful Land en QE2 (met finale) aan de andere kant.
De live versie van Polka is een erg lekker b-kant van de QE2 single en ABBA cover Arrival.

Het comeback album Five Miles Out (1982) mag rekenen op een fragment uit Taurus 2,
de singles Five Miles Out en Family Man en Mount Teide. Ruim de helft van de plaat.

Op naar de beide succesalbums Crises (1983) en Discovery (1984) dan.
De eerste heeft een stuk uit de titeltrack en de hits Moonlight Shadow en Shadow on the Wall
(deze laatste wel in zijn extended remix) en verder het hypnotiserende Foreign Affair en Taurus 3.
De laatste heeft enkel To France en een instrumentale versie van de 2de single Tricks of the Light.
Als troost is ook het b-kantje van die single, Afghan, aanwezig in de tracklijst van de longbox.

Crime of Passion uit 1984 staat er wel op, net als zijn b-kant Jungle Gardenia.

Maar de volgende non-album singles ontbreken gewoon op de box.

Mistake uit 1982 ... b-kant (Waldberg) The Peak staat er wel op.
Pictures in the Dark uit 1985 ontbreekt echter weer, maar b-kantje Legend niet.
Ook Shine uit 1986 is nergens te bespeuren, maar wel weer de b-kant The Path.

Een gemiste kans. Net als de afwezigheid van Rite of Man (b-kant Moonlight Shadow en terug
te vinden op een 3" cd single) en In the Pool (b-kant van To France en samen met zijn andere bonustrack
Bones terug te vinden op de Moonlight Shadow cd ep die in het verlengde van deze longbox verscheen).

The Killing Fields (1984) levert de single edit van Etude en Evacuation.
En dan gaat het plots allemaal heel snel.

Het album Islands (1987) heeft de hit en titelsong, Flying Start, Magic Touch
en deel 1 van The Wind Chimes. Earth Moving (1989) telt de titelsong, Far Country
en een Duitse single remix van Holy. Amarok (1990) toont een wel erg klein fragmentje.
En van het laatste album voor Virgin, Heaven's Open (1991) treffen we enkel de titelsong aan.

Dazzler heeft gelijk in zijn kritiek. Zo'n box is wel handig om te ontlenen uit de bib, samen met andere verzamelaars, en zo een eigen compilatie te maken van alles wat ontbreekt op de reguliere albums. Van 'Elements' heb ik alleen de dvd. Zowel de box als de dvd hebben een prachtige hoes. De dvd is aardig om een idee te krijgen van Mike zelf, samen met de mensen die in zijn dienst zingen. Er zitten een aantal aardige clips tussen. 'Shine' en 'Earth Moving' vind ik wel draken van nummers en totaal verkeerde singlekeuzes. Naast 20 clips bevat de dvd ook een fragment uit 'The Space Movie', maar visueel is daar niks aan te beleven en 'The Wind Chimes', maar zo speciaal is dat ook niet. Tot slot is er een veel te kort interview met Mike. Een wat vreemde man.