Circle of Animals - Destroy the Light (2010)

Duidelijke echo's van industrial bands als Ministry, Nine Inch Nails, Killing Joke, Young Gods. Direct de grote namen uit de kast natuurlijk. Deze plaat klinkt dan ook een beetje als een ode aan bovengenoemde groepen. En dat is zowel een voor- als een nadeel. Het klinkt vertrouwd en zeker niet slecht maar het mist de plaat aan een eigen smoelwerk. Maar hier en daar krijgen we wel een nummer dat er uitspringt en wel progressief klinkt (voor mij zijn dat de opener en '... and together we are forever') en daardoor helt deze plaat naar de goede kant uit voor mij.

Maar het project is in zijn opzet wel origineel. Ieder nummer werd geschreven voor een andere drummer. En er neemt goed volk achter de vellen plaats:o.a. Dave Witte (Burnt By The Sun), Steve Shelley (Sonic Youth), John Herndond (Tortoise), John Merryman (Cephalic Carnage)

Volgorde is wel anders dan die ik heb.. Die begint met Invisible War.
Mega-vet album, vind juist dat het allemaal wel lekker bij elkaar past.
Maar dat krijg je met Sanford Parker achter 't stuur..

Op zich vind ik het wel tof dat de band zich niet laat leiden door enige conventies. Hoe het titelnummer zich laat opbouwen is daar een mooi voorbeeld van. De futuristische kraftwerksynths zijn prachtige accenten hier. Invisible War is weer een beetje Ministry-achtig maar juist vanwege het smaakvolle synthwerk doet het me ook vaak aan Killing Joke denken. Wat ik heel erg mis is een fikse dosis ruig/smerig/ranzigheid. Het is me net wat te braaf allemaal en dat gaat ten koste van de sfeer. Die lijkt wat op twee gedachten te hinken zo. Maken we het psychopatisch of dromerig? Dat lijkt de hamvraag geweest te zijn. Het resultaat bleek een soort klinisch vacuüm tussen de twee mogelijkheden te zijn.