Wildildlife - Give in to Live (2010)

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen; Dit album is niet het monster dat Six is!

Is het een slecht album? Integendeel!
Geproduceerd door mevrouw Jennifer Herrema van Royal Trux, is deze plaat nog flink noisey, maar veelal meer song gericht. Een dappere keuze, maar ik mis de experimenten en lange jams als Magic Jordan en Kross bijvoorbeeld.

De band doet me nu bij vlagen denken aan vroege Monster Magnet. Riffje hier, riffje daar, psychedelisch uitspattingkje erbij en weer terug naar het liedje. Nu zal Wildildlife nooit een band worden die het experiment helemaal uit het oog verliest,, maar structuur is hier duidelijk aanwezig.
Gelukkig zijn bepaalde productieeigenschappen niet veranderd. De zang klinkt nog steeds mijlenver weg en het geheel doet nog steeds sonisch (drums knallen aardig, maar minder) , maar wazig aan. Toch is ook dat wat helderder geworden.

Benieuwd hoe de band zich ontwikkeld. Op elke plaat klinken ze toch weer anders, dus ik laat me verrassen. Goed te beluisteren dit, maar het mag wat experimenteler.