Keith Fullerton Whitman - Disingenuity B/W Disingenuousness (2010)

volgens Boomkat plaat van 2010. Alleen op vinyl, en ik heb 'm nog steeds niet gehoord. Moet ik maar eens achter aan gaan.

zeker doen dan, deze plaat is wel even anders dan voorgaande platen van de beste man, stukje heftiger dan de vorige 2 iig, dat zijn nl de enige 2 die ik ken...

eigenlijk is het gewoon een grote electronicatrip, meer een ervaring dan een muziekstuk. de a kant hangt ook allemaal wel tegen de noise aan of het is het gewoon. maar dan wel een soort van noise light, met erg veel wisselingen en een fijne opbouw. de b kant is wat glitchier en melodieuzer.

we tigers, jij zal er iig geen buil aan vallen.

et voila, ondanks de dure aankoopprijs net besteld bij pan records. naar t schijnt een prachtige release met prachtig artwork...

eindelijk deftig kunnen beluisteren. heel wat anders dan zijn gruizige maar steeds melodieuze werk genre lisbon of multiples. minder melodieus, tegen noise aanleunend, maar op een bizarre wijze toch vrij toegankelijk...

de praise van the wire (nr 9 in lijst van beste albums van 2010) lijkt wat overdreven.... niettemin een ijzersterke en practhig uitgegeven brok lawijt!