Brothers By Choice - Brothers by Choice (1978)

Dit album heb ik een paar jaar geleden best vaak opgezet. Het is echter naar mijn idee totaal niet samenhangend. Dat is vaak niet positief, maar dit is één van de weinige uitzonderingen. Hoewel het allemaal binnen het kader ‘soul’ past, meten Brothers By Choice zich allemaal verschillende stijlen aan, en brengen ze het er goed van af. Over de groep zelf is niet veel bekend. Het enige wat het er op het internet over hen te vinden is, is dat ze uit Los Angeles komen, en dat de groep in feite bestaat uit zanger Chuck (of Chris) Higgins en achtergrondzangeressen Patty Brooks en Patsy Powell. Toch zou je daar je vraagtekens bij kunnen zetten want de mannelijke vocalen die te horen zijn op dit album lijken niet altijd op elkaar. De mannelijke stem op She puts the ease back into easy klinkt iig anders.

Enfin, vooral de blazers staan centraal bij dit album en die zijn daarom dan ook veel te horen. Het album is dan ook perfect bij een mooie zomerdag, alle nummers ademen een warme sfeer uit. De teksten bieden weliswaar weinig diepgang, maar het is dan ook vooral een album geworden die in het teken staat van plezier. Mijn favoriete nummer is het zéér swingende You’re sexy and free. Het nummer is grotendeels instrumentaal, maar het klinkt zo lekker vrolijk dat er niet eens zozeer een tekst bij hoeft – de titel sluit prima aan bij hetgeen het nummer an sich te bieden heeft. I’ve got what you need klinkt ook erg mooi, beetje texmex zelfs, en het refrein doet je bij vlagen denken aan het mooie en geweldige Mendocino van Sir Douglas Quintet. Dat terwijl een nummer als Girl I need you too meer een Philly soul floorfiller is – een beetje in de nadagen van de soul. Baby you really got me going weergeeft dan weer die psychedelische funk groove en met de juiste hoofdtelefoon klinkt het rete bombastisch De instrumentale versie van She puts the ease back into easy is echter ietwat overbodig en dus niet nodig.

Tegenwoordig zet ik deze plaat niet meer écht vaak op. Alleen in de zomer van tijd tot tijd, daarom blijft het ook een feestje om hiernaar te luisteren. Het is helemaal geen uitblinker (zowel de vocalen als de instrumentatie behoren tot de middelmaat - niet meer dan dat), en toch is het een fijn album op z'n tijd.