Voor mij toch eigenlijk wel het meest bijzondere album ooit gemaakt. Mijn liefde voor soul is ontstaan dankzij mijn moeder, ze heeft veel soulalbums (op zowel LP als CD) en als tienjarig kind waren Solomon Burke, Otis Redding en Candi Staton mijn eerste kennismakingen met dit genre, door haar. Door de jaren heen hebben we die artiesten dan ook veel beluisterd hier thuis en dat gebeurt nog steeds. Van Candi Staton was ik al gelijk een (groot) fan, maar die andere twee grootheden moesten groeien. Ondertussen ben al geruime tijd fan van alle drie soullegendes en vrijwel al hun werk.
Ik heb door de tijd heen veel albums van Solomon Burke mogen beluisteren. Hoewel deze zanger –die vaak King of Rock ‘N’ Soul wordt genoemd– pas echte erkenning kreeg in Nederland tijdens de release van zijn album ‘Don’t give up on me’ gaat hij natuurlijk al jaren mee en heeft hij tientallen studioalbums opgenomen, waarvan ik een groot deel heb veelvuldig heb beluisterd.
‘I have a dream’ is met stipt mijn favoriete soulalbum geworden, en wat is het jammer dat dit album totaal niet bekend is onder de mensen, getuige het feit dat ik ‘m afgelopen week heb moeten toevoegen. Wat dit album zo bijzonder maakt, behalve de warme stem van Solomon waar ik gewoonweg verliefd op ben, is dat dit album voor de helft bestaat uit prachtige sociale thema’s. Daarnaast zijn alle intro’s bij de nummers die een sociaal thema hebben, verzorgd door niemand minder dan Martin Luther King. Delen van zijn toespraken zijn in de nummers gemixt, en dat maakt het extra bijzonder. De nummers die geen sociaal thema hebben, namelijk ‘Looking for a sign’, ‘We can be together again’ en ‘I ain’t gonna give up’ zijn ook ongekend mooi. Vooral ‘We can be together again’ is een van de mooiste nummers over de liefde die ik ken, dit nummer samen met ‘Mountain top’ en ‘I have a dream’ bezorgen me altijd weer kippevel, ondanks het feit dat ik de nummers werkelijk honderden keren heb beluisterd. Er zijn maar weinig artiesten die dat bij mij voor elkaar krijgen.
De LP is in zijn geheel tot ongeveer een jaar geleden nooit op CD verschenen, maar is onlangs als compilatie-CD uitgebracht (met bonus tracks) bij een klein onafhankelijk label uitgebracht, terwijl vrijwel niemand van het bestaan van dat album afweet. Een aantal nummers, waaronder mijn drie kippenvel momenten maar ook een aantal andere pareltjes van dit album, zijn op een ‘Best of’ CD verschenen die volgens mij nog wel bij een aantal platenzaken verkrijgbaar is.
Een mooier soulalbum dan deze kan ik me oprecht niet inbeelden. De bezieling, bewustheid, passie, liefde en overtuiging zijn op geen enkel ander album dat ik heb mogen beluisteren zo goed bezongen als op dit album. Binnenkort ga ik even mijn top 10 her-inrichten en dan komt dit album met stipt op nummer 1. Ik verwacht ook niet dat dit album ooit door een ander album overtroffen zal worden, in ieder geval zeker niet door Solomon zelf, maar ik zeg nooit nooit.