Solomon Burke - We're Almost Home (1972)

Alweer een mooi album uit de Solomon Burke catalogus. In de jaren ’70 werd hij nogal overzien, waardoor (ook) dit album bij weinig mensen bekend is. Op het internet wordt er dan ook vrijwel geen woord gerept over dit album. Jammer, want het soulgehalte lijkt bij ieder album uit de begin jaren ’70 weer het hoogst haalbare punt te bereiken. ‘Drown in my tears’ is met afstand het opvallendste nummer op dit album, dat eigenlijk gewoon een puur folknummer in akoestische sfeer is. Mooiste nummers vind ik echter ‘I’ve got to do my own thing’ en ‘I got to tell it’. Zijn versie van ‘I can’t stop loving you’ en diens opbouw, is ook erg geslaagd te noemen, soul in combinatie met blues. Overige nummers zijn -het begint bijna vanzelfsprekend te worden- ook top. Vocaal en instrumentaal: